าณาเขตเหมือนหงุดหงิด พลังแห่งการมีอยู่มหาศาลได้แผ่ออกมาพร้อมกับเงาสีดำขนาดใหญ่ที่พุ่งลงมาจากท้องฟ้า ตรงเข้าหาสัตว์อสูรหยานหวงรูปร่างปลา
เจี้ยนเฉินหรี่ตาลง เขารู้ทันทีว่าสัตว์อสูรหยานหวงในเขตนี้มีความแข็งแกร่งที่ขั้นบรรพกาลชั้นสวรรค์ที่ 4 เท่ากับสัตว์อสูรหยานหวงรูปร่างปลา
เขาได้ทำการลบพลังและถอยกลับมาเพื่อเว้นระยะห่าง
ตูม !
สัตว์อสูรหยานหวงอนันต์ขั้นบรรพกาลช่วงกลางทั้งสองได้เข้าปะทะกัน สัตว์อสูรรูปร่างปลาต้องหยุดทันที
ตอนนั้นตาอีกข้างของมันยังอยู่ดี นอกจากหน้าผากที่ชุ่มไปด้วยเลือดแล้วก็ยังมีรอยแผลลึกปรากฏขึ้นมา แผลนี้ลึกจนถึงกระดูก
หมาป่านั่งยอง ๆ ลงกับพื้นตรงหน้าปลาในท่าเตรียมโจมตี
หมาป่านั้นมีขนาดแค่ 1 ใน 5 ของปลา แต่ความโหดร้ายของมันนั้นชัดเจนแล้วว่ามากกว่า จากการปะทะกันเพียงครั้งเดียว มันก็ได้ทำให้ปลาที่เจี้ยนเฉินไม่อาจจะทำอะไรได้ถึงกับบาดเจ็บ
“หมาป่าเก้าหางงั้นรึ ? ” เจี้ยนเฉินซ่อนตัวอยู่ในกิ่งไม้ เมื่อเขามองไปยังหางของหมาป่า เขาก็ต้องอึ้งเมื่อพบว่ามันมีถึง 9 หาง
เขารู้เรื่องจิ้งจอกเก้าหาง เขาเคยเห็นมันมาก่อน แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เขาพบกับหมาป่าเก้าหาง
ต่อมาหมาป่าเก้าหาง
