กวนมู่เอ๋อก็ไม่ได้เก็บมัน แต่นางกลับหันหน้ากลับไปมองอีกด้านด้วยความกังวล
ทางนั้นคือทางที่เจี้ยนเฉินล่อสัตว์อสูรหยานหวงออกไป
นางยืนอยู่ข้างผลศักดิ์สิทธิ์นภาวิสุทธิ์สักพักและรอให้สัตว์อสูรหยานหวงไปไกลกว่าเก่า จากนั้นางถึงได้เอากล่องหยกที่เตรียมไว้ออกมา เพื่อเก็บผลศักดิ์สิทธิ์นภาวิสุทธิ์
ตอนที่ปิดกล่องนั้นแสงจากผลไม้สีฟ้าราวกับท้องฟ้าก็ได้หายไปทันที
ต้นไม้ที่หล่อเลี้ยงผลศักดิ์สิทธิ์นภาวิสุทธิ์ได้ร่วงโรยไปในทันที ไม่กี่วินาทีมันก็กลายเป็นต้นไม้แห้งที่ตายไปแล้วตอนที่นางเก็บผลศักดิ์สิทธิ์นภาวิสุทธิ์ มันมีเสียงคำรามดังขึ้นมาจากไกล ๆ สัตว์อสูรหยานหวงที่ไล่ตามเจี้ยนเฉินไปนั้นเหมือนจะรับรู้ได้ มันได้หันกลับโดยไม่ลังเลและรีบกลับมาโดยเร็วที่สุด
ซ่างกวนมู่เอ๋อเครียดขึ้นมาทันที นางพลิกฝ่ามือพร้อมกับกล่องหยกที่หายไป นางได้ใช้ความเร็วสูงสุดที่มีพุ่งหนีออกมาทันที
ด้านหลังนางนั้นเสียงภูเขาสั่นไหวดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง สัตว์อสูรหยานหวงได้กระทืบพื้นอย่างแรงจนทำให้พื้นดินสั่นไหวและไล่ตามซ่างกวนมู่เอ๋อไป สายตามันสะท้อนความโกรธแค้นออกมา
เจี้ยนเฉินที่สลัดสัตว์อสูรหยานหวงมาได้นั้นรีบไล่ตามสัตว์อสูรหยานหวงไป
