ะดับการบ่มเพาะแข็งแกร่งขึ้นก็เป็นสิ่งที่เจี้ยนเฉินต้องการอย่างมาก
ฟรืด ! เจี้ยนเฉินพุ่งออกมาจากใต้ดิน พลังบรรพกาลของเขาปะทุออกมา เขาได้ใช้ความเร็วสูงสุดพุ่งเข้าหาสัตว์อสูรหยานหวง
ด้วยความเร็วของเจี้ยนเฉินในตอนนี้แล้ว เขาสามารถพุ่งตัดระยะห่าง 2-3 กิโลเมตรได้ในพริบตา แต่ตอนนี้ระยะห่างสั้น ๆ นี้เหมือนจะยาวไกลอย่างมากในสายตาของเขา
ต่อมาปีกของสัตว์อสูรหยานหวงก็ได้ทับซ้อนกันก่อนจะสะบัดและส่งลมออกมาอีกครั้งครั้งนี้มันไม่ได้พัดมาจากด้านบน กลับกันแล้วมันเหมือนกับการตบแทน มันทำให้เจี้ยนเฉินกระเด็นออกไป
สัตว์อสูรหยานหวงนี่รวดเร็วเกินไป เมื่อรวมกับแรงกดดันที่มันแผ่ออกมาตอนที่โจมตีแล้ว มันก็เป็นไปไม่ได้เลยที่เจี้ยนเฉินซึ่งโดนจำกัดความแข็งแกร่งจะหลบได้
เจี้ยนเฉินกระเด็นออกไปราวกับลูกปืนใหญ่ เขากระเด็นไปหลายกิโลเมตรและหยุดเมื่อชนกับก้อนหินใหญ่ มันมีรูปรากฏขึ้นมาบนก้อนหินจากการชนนี้ ตัวเขาฝังอยู่ในก้อนหินก้อนนั้น
ต่อมา เจี้ยนเฉินก็ได้ระเบิดพลังบรรพกาลออกมาทำลายหินทั้งก้อน เขาลอยอยู่ในอากาศด้วยท่าทีน่ากลัว สีหน้าของเขากลับหม่นลง
เลือดไหลออกมาจากมุมปากของเขา
การโจมตีของสัตว์อสูรหยานหวงครั้งนี้รุนแรง
