ดอกบัวแฝดนี้ได้กำเนิดขึ้นใหม่ในตัวเจี้ยนเฉิน ไม่เพียงแต่เขาจะฟื้นฟูจากอาการบาดเจ็บที่แฝงเร้นอยู่ภายในร่างกายจากสะพานชีวิต แต่ผลกระทบจากการหลอมรวมกระบี่ทั้งสองก็ฟื้นฟูไปด้วย
เขาได้กลับมาอยู่ในสภาพที่ดีที่สุดแล้ว !
“ขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือ ผู้อาวุโสโมเทียนหยุน ข้าฟื้นฟูขึ้นมาได้สำเร็จแล้ว” เจี้ยนเฉินลุกขึ้นยืนแล้วป้องมือคำนับโมเทียนหยุน เขาซาบซึ้งอย่างมาก
โมเทียนหยุนโบกมือด้วยท่าทีไม่ใส่ใจ “เจ้าไม่ต้องขอบคุณข้าหรอก เราต่างหากที่ติดค้างเจ้า หากไม่มีเจ้าแล้ว เราคงไม่อาจจะเข้ามาในโลกจิ๋วหยานหวงได้”
โมเทียนหยุนเงียบไปชั่วครู่แล้วพูดต่อ “ในเมื่อเจ้าฟื้นฟูร่างกายสำเร็จแล้ว ข้าจะได้จากไปอย่างสบายใจ”
“แต่เราอยู่ใกล้เขตหลักแล้ว สัตว์อสูรหยานหวงขั้นอัครสูงสุดมุ่งหน้ามาที่นี่อย่างต่อเนื่อง ด้วยความแข็งแกร่งของเจ้าแล้ว มันไม่ปลอดภัยที่จะอยู่ที่นี่ต่อ ให้ข้าส่งเจ้าไปก่อน”
หลังจากนั้นโมเทียนหยุนก็ได้พาเจี้ยนเฉินกับซ่างกวนมู่เอ๋อออกไปจากที่นี่ เขาระเบิดพลังของการบ่มเพาะออกมา แล้วเคลื่อนที่ด้วยความเร็วที่น่าเหลือเชื่อ พุ่งตัดท้องฟ้าไปราวกับสายฟ้า
สุดท้าย โมเทียนหยุนก็ได้พาเจี้ยนเฉินและซ่างกวนมู่เอ๋อมายังพรมแด
