“สังหารขั้นอัครสูงสุดในการโจมตีเพียงครั้งเดียว ข้าสงสัยว่าเมื่อไหร่ ข้าจะมีพละกำลังมหาศาลเช่นนี้” นั่นทำให้เจี้ยนเฉินชื่นชม แม้แต่ทั่วทั้งโลกแห่งเซียนจะมีสักกี่คนที่สามารถสร้างความกลัวในหัวใจของเขาด้วยความแข็งแกร่งที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ได้ ?
ที่สำคัญที่สุด โมเทียนหยุนไม่ได้ใช้พลังของกฎในการชกของเขา
หากมันถูกฝังแน่นด้วยกฎแห่งโลก พลังของหมัดยิ่งเกินจินตนาการ !
“เจี้ยนเฉิน กินดอกบัวแฝดดอกนี้ มันน่าจะเพียงพอสำหรับเจ้าที่จะฟื้นตัวเต็มที่” ในขณะนี้ โมเทียนหยุนได้เลือกดอกบัวแฝดแล้วมาตรงหน้าเจี้ยนเฉิน
ดอกบัวแฝดถูกห่อหุ้มด้วยปราณหยานหวงบาง ๆ ทำให้เกิดหมอกควันพร่างพรายเมื่ออยู่ต่อหน้าเจี้ยนเฉิน
เมื่อมองไปที่ดอกบัวแฝด เจี้ยนเฉินก็รู้สึกได้ถึงความสงบ โอกาสที่จะพบกับดอกบัวแฝดนั้นมีน้อยเสมอ นับประสาความจริงที่ว่าดอกบัวแฝดที่อยู่ตรงหน้าเขานั้นปนเปื้อนด้วยปราณหยานหวงและได้เติบโตถึงระดับทรัพยากรสวรรค์ชั้นเทพขั้นสูง
คุณค่าของมันไม่ต้องพูดถึง !
ถ้าโมหยุนเทียนไม่ได้อยู่ข้างๆ เขา เขาคงไม่ได้รับดอกบัวแฝดนี้แน่นอน
