ในขณะนี้ เจี้ยนเฉินสั่นอย่างรุนแรง กล้ามเนื้อบนใบหน้าของเขากระตุกอย่างรุนแรงเช่นกันราวกับว่าเขาต้องทนกับความเจ็บปวดอันยิ่งใหญ่เกินจินตนาการ
จากช่วงเวลาที่กระบี่คู่หลอมรวมเข้าด้วยกัน เจี้ยนเฉินเผชิญกับผลสะท้อนกลับมหาศาลจากพลังบรรพกาล ทั้งร่างกายและจิตวิญญาณของเขาต้องทนรับความเสียหายมหาศาล แม้ว่าพลังบรรพกาลของเขาจะแข็งแกร่งขึ้นมาก แต่ก็ยังอ่อนแอกว่าพลังบรรพกาลที่แท้จริง
รอยปริแตกวิ่งไปทั่วร่างกายของเขาทันที เลือดบรรพกาลสีแดงพุ่งออกมา ดูเหมือนว่าเขาจะกลายเป็นแจกันที่บอบบางในขณะนั้น
“อ๊าก ! ”
ดวงตาของเจี้ยนเฉินกลายเป็นสีแดงเมื่อผมยาวของเขาปลิวไสวไปรอบ ๆ เขาส่งเสียงคำรามอย่างโกรธเคืองขึ้นไปบนท้องฟ้าและปลดปล่อยพลังทั้งหมดภายในตัวเขาเพื่อเหวี่ยงกระบี่บรรพกาลที่ควบแน่นจากพลังบรรพกาลไปยังโลกจิ๋วหยานหวงโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย
ทันใดนั้น มิติก็พังทะลายลงทีละชั้น เมื่อปราณกระบี่บรรพกาลฟันลง ดูเหมือนว่าจะได้ตัดผ่านมิติและเวลานับไม่ถ้วน ทำลายล้างสามพันวิถีก่อนที่จะตกลงบนฝุ่นด้วยความแข็งแกร่งที่ไม่มีใครเทียบได้
