หลังจากวันและคืนแห่งการชำระล้างจากท่วงทำนองศักดิ์สิทธิ์ ชาวประมงบนเกาะสามเซียนก็มาถึงขีดจำกัดแล้ว แม้ว่าพวกเขาจะยังคงรับการชำระล้างต่อไป พวกเขาพยายามปรับปรุงให้ดียิ่งขึ้นไปอีก แต่ท่วงทำนองศักดิ์สิทธิ์ของซ่างกวนมู่เอ๋อก็ยังไม่หยุด
การเล่นของนางกินเวลาสามวันสามคืน !
ทันใดนั้นพลังแห่งการมีอยู่ของหวงหลวนก็เต้นเป็นจังหวะ ขณะที่นางจมอยู่กับท่วงทำนองศักดิ์สิทธิ์อย่างสมบูรณ์ ในขณะนั้น นางประสบความสำเร็จในการทะลวงผ่านคอขวดที่นางติดอยู่มาหลายปีจนบรรลุผลสำเร็จ
“ในที่สุดเจ้าก็ทะลวงผ่านด่าน ! ” เจี้ยนเฉินมองไปที่หวงหลวนและยิ้มอย่างอ่อนโยน เขายังเหยียดนิ้วเข้าไปมิติที่หวงหลวนอาศัยอยู่ ราวกับว่าเขาได้ส่งนางไปยังมิติที่ต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง ป้องกันไม่ให้การทะลวงผ่านด่านของนางกระทบต่อเกาะสามเซียน
ในเวลานี้เองที่ท่วงทำนองศักดิ์สิทธิ์ที่กินเวลาสามวันสามคืนในที่สุดก็ถึงจุดสิ้นสุด ซ่างกวนมู่เอ๋อค่อย ๆ เก็บพิณปิศาจร่ำไห้ออกไปและหายใจออกลึก ๆ นางกล่าวว่า “การเล่นท่วงทำนองศักดิ์สิทธิ์นั้นต้องเสียสมาธิมากเกินไป สามวันคือขีดจำกัดของข้า ถ้านางยังไม่ทะลวงผ่านด่าน ข้าก็คงทำอะไรไม่ได้แล้ว”
