“ด้วยเหตุนี้ ข้าต้องการใช้ท่วงทำนองศักดิ์สิทธิ์เพื่อเปลี่ยนชะตากรรมของชาวประมงบนเกาะ ทำให้พวกเขาสามารถผลิตผู้เชี่ยวชาญที่สามารถปกป้องความสงบสุขได้ที่นี่ พวกเขาจะต้องเผชิญกับความยากลำบากและการทดสอบทั้งหมดในอนาคตด้วยตัวเอง”
“ข้าสามารถปกป้องพวกเขาไปได้ตลอดชีวิต แต่ข้าไม่ต้องการให้พวกเขาอยู่ภายใต้การคุ้มครองของผู้เชี่ยวชาญตลอดไป พวกเขาต้องเติบโต”
“ฉินฉิน ! ” ซ่างกวน มู่เอ๋อร้องออกมาอย่างอ่อนโยน เสียงของนางดังไปถึงหูของฉินฉิน ครึ่งทางขึ้นไปบนภูเขา นางเพิ่งตื่นขึ้นจากท่วงทำนองศักดิ์สิทธิ์
“คำนับท่านอาจารย์ ! ” ด้วยแสงกระพริบสีขาว ฉินฉินก็ปรากฏตัวขึ้นบนยอดเขาอย่างรวดเร็ว นางโค้งคำนับไปทางซ่างกวนมู่เอ๋ออย่างสุภาพ ก่อนจะจ้องมองไปที่ร่างของเจี้ยนเฉิน มีความรู้สึกผสมปนเปในดวงตาของนาง เช่นเดียวกับความรู้สึกหดหู่ลึก ๆ
ซ่างกวน มู่เอ๋อหันไปทางฉินฉิน “เฮ้อ เสี่ยวเหยียนและ เสี่ยวเยี่ยจากไปแล้ว มีเพียงเจ้าเท่านั้นที่ยังคงอยู่บนเกาะสามเซียน ฉินฉิน ข้าจะไม่อยู่ที่นี่นานเกินไป ดังนั้นมีเพียงเจ้าเท่านั้นที่สามารถปกป้องเกาะสามเซียนได้ในอนาคต”