“เอาล่ะ ข้าสั่งให้เจ้าในตอนนี้ว่าอย่าทำล้างสิ่งใดหรือใครก็ตามที่เป็นของอาณาจักรฉินหวงตั้งแต่นี้เป็นต้นไป แม้แต่ใบหญ้า ไม่เพียงแต่เจ้าจะไม่อาจทำร้ายพวกเขาได้ แต่ถ้าอาณาจักรฉินหวงเกิดปัญหา พวกเจ้าทุกคนต้องให้ความช่วยเหลือ เจ้าเข้าใจหรือไม่ ? ” เจี้ยนเฉินถาม
“ตามบัญชา ! ” กลุ่มผู้พิทักษ์ศักดิ์สิทธิ์แห่งอัคนีทั้งห้าคนตอบพร้อมกัน
“ตะ…แต่ที่ปรึกษาได้เตือนเราเป็นพิเศษว่าอาณาจักรฉินหวงเป็นอุปสรรคที่ใหญ่ที่สุด หากเราต้องการนำสันติภาพมาสู่โลก ถ้าอาณาจักรฉินหวงยังคงอยู่ เราจะตอบที่ปรึกษาได้อย่างไร ? เราจะตอบจักรพรรดินีได้อย่างไร ? ” เซียนผู้คุมกฏเดินออกมาท่ามกลางฝูงชนและพูดด้วยท่าทางลำบากใจ
อย่างไรก็ตามทันทีที่เขาเอ่ยปากพูด กลุ่มผู้พิทักษ์ศักดิ์สิทธิ์แห่งอัคนีก็หันหน้ามาตบหน้าเขา ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความโกรธในขณะที่เขาตะโกนว่า “เจ้ากล้าดีอย่างไร ! กล้าดีอย่างไรที่ไม่เชื่อฟังอดีตหัวหน้า ! ”
“คุกเข่า ! ” กลุ่มผู้พิทักษ์ศักดิ์สิทธิ์แห่งอัคนีคนที่สองก็ตะโกน เขาเอื้อมมือออกไปและดูดเซียนผู้คุมกฏเข้ามาที่ฝ่ามือ ก่อนที่จะกดหัวของเขาบนอากาศ
“อดีตหัวหน้า ท่านต้องการจัดการกับคนผู้นี้เช่นไร ? ”
“ข้าให้เจ้าตัดสินใจ”
