คงไม่รบกวนการนอนของท่านอีก ผู้อาวุโส ข้าขอตัวก่อน ! ”
“เจ้าไปได้ แต่อย่าบอกใครว่าข้าซ่อนตัวอยู่ที่นี่ ไม่งั้นข้าจะไม่ปล่อยเจ้าไปแน่ ข้ายังอยากนอนพักไปอีกหลายปีอยู่” ชายแก่พึมพำออกมา
จากนั้นโมเทียนหยุนก็ได้ปรากฏตัวด้านนอกโถงเซียนธาตุแสงพร้อมกับหนิงซวง
ในเขตใต้ของที่ราบเมฆา เจี้ยนเฉิน, หมิงตง, หยุนเสี่ยวหยาน และหมิงเซีย ได้ปรากฏตัวภายในค่ายกลเคลื่อนย้ายระหว่างดวงดาวพร้อมกับแสงสีขาวที่ส่องประกายขึ้นมา
แต่เจี้ยนเฉินนั้นหน้าซีดและอยู่ในสภาพอ่อนแอ ใบหน้าเขาดูอ่อนล้า เขาดูไร้เรี่ยวแรง เขาเซไปมา ราวกับแค่ยืนก็เป็นเรื่องยากสำหรับเขาแล้ว
เขาได้กลับมายังตระกูลเทียนหยวนด้วยความช่วยเหลือจากหมิงตง
เจี้ยนเฉินไม่อยากให้สหายของเขารู้อาการตอนนี้ ดังนั้นนอกจากซูหรานและหยุนวู่เฟิง ขั้นบรรพกาล 2 คนของตระกูลเทียนหยวนแล้ว เขาไม่ได้บอกใครเรื่องการกลับมาของเขา
สภาพร่างกายของเขาตอนนี้ย่ำแย่อย่างมาก เขาไม่อยากให้สหายเป็นกังวล ดังนั้นเขาจึงเลือกที่จะไม่ไปหาพวกนั้น
ตอนนั้นที่ชั้นบนสุดของโถงเมฆธารา เจี้ยนเฉินได้นอนอยู่บนพื้นด้วยสภาพน่าอดสู หมิงตงได้ล้วงเอายาขั้นเทพออกมาจากแหวนมิติมาป้อนให้กับเจี้ยนเฉิน
“หมิงตง