อมแพ้ เขาอ้อนวอนออกมาอีกครั้ง “อาจารย์ มีแค่ท่านที่ช่วยนางฟ้าเฮายู่ได้ ข้าหวังว่าอาจารย์จะช่วยข้า ข้าไม่อาจจะมองดูนางตายเช่นนี้ได้”
“เจ้าไปได้แล้ว ชะตาของนางไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเจ้า เจ้าควรส่งคนที่อยากจะช่วยนางที่สุดมาขอข้าแทน แต่ข้าเป็นราชันย์ของโลก ดังนั้นหากต้องการความช่วยเหลือจากข้า ข้าจะตัดสินว่าคนที่อยากช่วยนางนั้นจะยอมแลกอะไรกับการช่วยเหลือนาง” จอมปราชญ์สูงสุดอนัตตาพูดขึ้นมา
“อาจารย์…”
หมิงตงไม่คิดจะยอมแพ้ แต่ตอนที่เขากำลังจะอ้อนวอนต่อนั้น จอมปราชญ์สูงสุดอนัตตากลับโผล่มาตรงหน้าเขา “เด็กน้อย เก็บคำอ้อนวอนของเจ้าเอาไว้และทำตามที่อาจารย์บอก ส่งคนที่อยากจะช่วยนางมาขอร้องข้าด้วยตัวเอง ยังไงซะอาจารย์ของเจ้าก็เป็นราชันย์ เขาคือตัวแทนจิตวิถีสวรรค์ คำพูดของข้าคือกฎ เมื่อข้าพูดออกมาแล้ว ไม่ว่าเจ้าจะพูดอะไรก็ไม่อาจจะทำให้ข้าเปลี่ยนใจได้”
คำพูดของจอมปราชญ์สูงสุดอนัตตาทำให้หมิงตงใจเย็นลง บางทีเขาอาจจะรู้แล้วว่าไม่อาจจะเปลี่ยนใจอาจารย์ได้ ไม่ว่าจะอ้อนวอนแค่ไหนก็ตาม เมื่อไม่มีทางเลือกอื่น เขาก็ได้แต่กัดฟันแน่นพร้อมใจที่รู้สึกหม่นหมอง
“ข้าต้องบอกเจี้ยนเฉินให้มาด้วยตัวเองรึ ? แต่จากฐานะของอาจารย์แ
