บมือที่เข้าใจกฎแห่งคำสาปได้ถึงระดับนี้ ไม่ใช่แค่หายากอย่างมาก แต่แม้ว่าจะหาพบแต่ก็จะใช่ว่าจะช่วยเขาได้
“เฮ้อ ! ” ตอนนั้นเอง ผู้เฒ่าเทียนซานได้ถอนหายใจออกมา เขารู้สึกหมดหนทาง เขารู้ว่าตัวเองเหลือเวลาไม่มาก แต่เขาไม่ได้รู้สึกกลัวรึรู้สึกเสียดายเพราะเรื่องนี้ มันมีแต่ความสงบในใจราวกับว่าเขาเอาชนะความเป็นความตายได้แล้ว
“ในอนาคตอีกยาวไกลบางทีคงไม่มีใครจำยอดเขาเทียนซานบนที่ราบเมฆาได้” ผู้เฒ่าเทียนซานถอนหายใจออกมา “คลื่นมีขึ้นมีลง ชีวิตมีเกิดมีดับ มันจะมีองค์กรไหนที่เป็นนิรันดร์ในโลกนี้ ? จักรวรรดิเทียนที่เป็นจักรวรรดินิรันดร์ที่โดดแด่นที่สุดบนที่ราบเมฆา แต่ไม่ใช่ว่าโดนทำลายในพริบตารึ ? ดูเหมือนว่ายอดเขาเทียนซานของข้านั้นจะพบจุดจบเช่นกัน”
“อาจจะไม่เป็นเช่นนั้น”
เสียงอันอ่อนโยนดังขึ้นมาทันทีที่ผู้เฒ่าเทียนซานพูดจบ เมื่อเสียงนั้นสิ้นสุดลง โมเทียนหยุนก็ได้โผล่มาด้านหลัง ผู้เฒ่าเทียนซาน เขาอยู่ในชุดขาวพร้อมกับผู้หญิงในชุดดำ ทั้งสองยืนอยู่บนเมฆ
แม้ว่าโมเทียนหยุนไม่ได้แผ่ปราณปิศาจออกมา แต่ผู้เฒ่าเทียนซานก็ยังหน้าซีดเพราะความหวาดกลัว เขาหรี่ตาลงและสะดุ้งก่อนจะรีบโค้งให้กับโมเทียนหยุน “คำนับจ้าวปิศาจชั