“ต- แต่เห็นได้ชัดว่าพี่รองเป็นตระกูลราชวงศ์ ถ้าเราไม่บอกพวกเขาเกี่ยวกับตัวตนที่แท้จริงของเชื้อสายนักรบวิญญาณ มันก็เท่ากับว่าเราปล่อยให้ผู้คนจำนวนมากในโถงเซียนธาตุแสงมองเขาว่าเป็นศัตรูไม่ใช่หรือ ? ”ไป่หยูกระทืบเท้าอย่างโกรธจัด นางปฏิเสธที่จะยอมรับสิ่งนี้ แต่นางเข้าใจชัดเจนว่าการจัดการความสัมพันธ์ระหว่างโถงเซียนธาตุแสงและเชื้อสายนักรบวิญญาณอาจไม่ง่ายอย่างที่คิด ผลที่ได้คือ ทั้งหมดที่นางทำได้คือระบายความโกรธใส่กงซุนอี้ “กงซุนอี้ เจ้าไม่มีกระบี่สังหารเทพอีกต่อไปแล้ว เจ้าคิดว่าราชาเทพธาตุแสงอย่างเจ้าจะยังคงเป็นหัวหน้าโถงได้อีกหรือ ? ’
ดูเหมือนว่านางจะพูดแทงใจดำของกงซุนอี้ กงซุนอี้โกรธจัดทันที “ไปตายซะ ! เจ้าคนทรยศ ! พวกเจ้าทุกคนออกไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้ ! ”
ด้านนอกของโถงเซียนธาตุแสง กงซุนอี้ ผู้ซึ่งยังคงสวมชุดคลุมของหัวหน้าโถง เขาเดินไปท่ามกลางที่ราบห่างไกลด้วยความหดหู่ ดวงตาของเขาว่างเปล่าและไร้แสงใด ๆ เขาดูเหมือนผีดิบ
เขาไม่มีผู้ติดตามอยู่ข้าง ๆ แม้ว่าเขายังคงดำรงตำแหน่งเป็นหัวหน้าโถงเซียนธาตุแสงอยู่ แต่มีคนเพียงไม่กี่คนที่ยังคงให้ความสนใจกับเขา
