“จิตวิญญาณวัตถุ ข้าเป็นทายาทของจอมปราชญ์สูงสุด บรรพบุรุษของข้าเป็นเจ้านายของท่าน เช่นเดียวกันเขายังเป็นคนสร้างท่านมา ท่านจะปฏิบัติต่อลูกหลานของเจ้านายเช่นนี้ได้อย่างไร…”
“ได้โปรดมอบกระบี่ผู้พิทักษ์แก่ข้าด้วย โปรดมอบกระบี่ผู้พิทักษ์แก่ข้า ! ข้าจำเป็นต้องมีกระบี่ผู้พิทักษ์ ! ข้าต้องการกระบี่ผู้พิทักษ์ ! ”
……
กงซุนอี้ไม่สามารถสงบสติอารมณ์ได้อีกต่อไป เขามีอาการคลุ้มคลั่ง ใบหน้าของเขาบิดเบี้ยวอย่างมากและการแสดงออกของเขาก็เลวร้ายมาก ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความกลัวอย่างมากในขณะที่เขาคำรามออกมา ปฏิเสธที่จะยอมรับสิ่งนี้
คนอื่น ๆ ที่ยืนอยู่ตรงนั้นต่างตกตะลึงและมีความรู้สึกไม่อยากจะเชื่อเหมือนกัน กงซุนอี้ยังคงเป็นทายาทของจอมปราชญ์สูงสุด เศษเสี้ยวของสายเลือดของเจ้านายของหอคอยธาตุแสงไหลวนอยู่ในร่างกายของเขา ตัวตนของเขานั้นพิเศษมาก
ในความเป็นจริง ในตอนที่จิตวิญญาณวัตถุนำกระบี่สังหารเทพไปจากกงซุนอี้ พวกเขาทั้งหมดเชื่อว่าเขาจะกลายเป็นเจ้านายของหอคอยธาตุแสง เนื่องจากการได้รับหอคอยธาตุแสงนั้นเทียบเท่ากับการควบคุมบรรดากระบี่ผู้พิทักษ์ เมื่อถึงตอนนั้น ไม่ว่าเขาจะครอบครองกระบี่ผู้พิทักษ์หรือไม่มันก็ไม่สำคัญอีกต่อไป
