“ท่านอาจารย์ได้มอบสิ่งนี้ให้กับนายหญิงในตอนนั้น นอกจากท่านอาจารย์กับนายหญิงแล้ว ไม่มีใครมีสิทธิ์ดูมัน ไม่ต้องพูดถึงศึกษามันเลย แม้ว่าในอนาคตเจ้าจะคืนวัตถุของนายหญิง, เจ้าก็ยังศึกษามันอยู่ ฮึ่ม เจ้าเป็นเซียนผู้ยิ่งใหญ่ แต่เจ้ากลับทำสิ่งน่ารังเกียจเช่นนี้ ช่างไร้ยางอายเสียนี่กระไร” จิตวิญญาณวัตถุปัดเป่าความจริงใจของจอมปราชญ์สูงสุดเส้นทางโบราณออกไปโดยสิ้นเชิง ราวกับว่ามันไม่ได้ถือว่าราชันย์ของโลกนี้มีความสำคัญใด ๆ มันค่อนข้างมั่นใจและโอหัง
“ข้าขอเตือนเจ้าเป็นครั้งสุดท้าย คืนสิ่งของนั้นไปยังที่ที่เจ้าพบทันทีและทำให้ค่ายกลของนายหญิงคืนสู่สภาพเดิม ไม่เช่นนั้นเมื่อนายหญิงกลับมา นางจะไม่มีวันปล่อยเจ้าไว้”
จอมปราชญ์สูงสุดเส้นทางโบราณถอนหายใจเบา ๆ “ใครจะรู้ว่าผ่านไปกี่ชั่วอายุคนตั้งแต่ยุคของเจ้า บางทีมันอาจจะเป็นยุคก่อนหน้าหรืออาจจะเป็นยุคก่อนหน้านั้นก็ได้ นายหญิงของเจ้าหายตัวไปในผงธุลีแห่งประวัติศาสตร์เมื่อนานมาแล้ว”
