“ข้าเข้าใจเกี่ยวกับกฏปรุงยาแล้ว ยาเซียนและยาเทพที่ข้าหลอมนั้นจะมีส่วนของกฏปรุงยาติดมาด้วย ทำให้เม็ดยาทุกเม็ดรับผลเพิ่มเติมจากกฏเท่านั้นถึงจะสามารถเรียกว่ายาได้….” เจี้ยนเฉินหลอมยาในขณะที่หวนรำลึกประสบการณ์ต่าง ๆ ที่บรรพชนหลานให้มาอย่างใกล้ชิด
ในเวลานี้ หม้อที่อยู่ด้านหน้าของเขาก็เริ่มปล่อยควันสีขาวหนาทึบออกมา กลิ่นหอมเข้มข้นถึงจัดสูงสุดเช่นกัน
เจี้ยนเฉินเข้าใจว่ามันมาถึงจุดสำคัญที่สุดของการหลอมยาแล้ว ของเหลวจากยาได้เปลี่ยนจากการเป็นของแข็งและหลอมรวมเข้าด้วยกัน ขั้นตอนต่อไปคือการกลั่นยา เช่นเดียวกับการบ่มเพาะด้วยกฎแห่งการปรุงยา
ทันใดนั้น พลังของกฏปรุงยาก็ปรากฏขึ้นจากตรงไหนสักที่ มันเข้าไปในหม้อหลอมยาตรง ๆ ราวกับว่าพวกมันกลายเป็นเชื้อเพลิงที่ทำให้ไฟลุกโชน เมื่อมองไปที่ของเหลวที่แข็งตัวจนกลายเป็นเม็ดยา เขาก็ดำเนินการปรับแต่งเพิ่มเติมอย่างรวดเร็ว
ตูม !
แต่ในเวลาต่อมาก็มีเสียงดังกึกก้อง หม้อหลอมยาระเบิดอย่างกระทันหันและพลังทั้งหมดภายในของเหลวยาก็ถูกปล่อยออกมาทันที มันก่อตัวเป็นคลื่นกระแทกและทำให้หม้อสั่น
การหลอมยาหม้อนี้ล้มเหลว !
