“นางได้รับบาดเจ็บหนักจากกฏแห่งเพลิง ข้าปกป้องวิญญาณของนางได้ทัน แต่มันอยู่ได้ไม่นาน หัวหน้าพิรุณ กฏที่เจ้าเข้าใจได้ลบล้างกฏแห่งเพลิง ข้าหวังว่าเจ้าจะช่วยเหลือนาง” โมเทียนหยุนกล่าว
สายตาของหัวหน้าพิรุณจ้องไปที่หญิงชุดขาว นางดูเหมือนจะเห็นอะไรบางอย่างและใบหน้าของนางก็เคร่งเครียดทันที เพียงการโบกมือ หญิงสาวที่หมดสติซึ่งอยู่ห่างออกไปหลายร้อยกิโลเมตรก็มาอยู่ตรงหน้าของนางทันที
หัวหน้าพิรุณไม่ได้แตะต้องหญิงคนนั้น ในทางกลับกัน สายตาของนางจับจ้องอยู่ที่หน้าผากของหญิงสาว และหลังจากนั้นไม่นาน นางก็พูดอย่างจริงจังว่า”นี่คือกฏแห่งเพลิง ที่เป็นเจ้าแห่งไฟ ! ”
“ถูกต้อง มันคือกฏแห่งเพลิง เจ้าแห่งไฟ โชคดีที่นางได้รับบาดเจ็บ จากผลพวงของเครื่องรางที่เจ้าแห่งไฟทิ้งไว้เท่านั้น ซึ่งเป็นเหตุผลเดียวที่ทำให้นางรอดมาได้จนถึงตอนนี้ ไม่อย่างนั้น แม้แต่ข้าก็ไม่อาจช่วยนางยืดเวลาได้” โมเทียนหยุนถอนหายใจเบา ๆ และพูดว่า “ความเข้าใจของเจ้าแห่งไฟนั้นเกี่ยวกับกฏแห่งเพลิงทั้งหมด ดังนั้นแม้ว่าข้าจะปกป้องวิญญาณของนางด้วยสมบัตินี้ มันก็สามารถหยุดกฏแห่งเพลิงได้เพียงชั่วคราวเท่านั้น ไม่ได้ขจัดออกไปทั้งหมด นางไม่อาจรอได้นานนัก”
