“พลังที่เทียบเท่าปราณหยานหวง ? ” หัวหน้าพิรุณตะลึง ไม่ช้านางก็นึกถึงอะไรบางอย่างและส่ายหัว “เจ้าหมายถึงเจี้ยนเฉิน ? ถูกต้อง เจี้ยนเฉินเป็นคนที่เหมาะสมตั้งแต่ที่โลกถือกำเนิด ที่ซึ่งวิญญาณของเขารวมเข้ากับพลังบรรพกาลได้อย่างแท้จริง อย่างไรก็ตาม เจี้ยนเฉินเพียงคนเดียวไม่พอที่จะทะลวงกฏหยานหวงได้ ยิ่งไปกว่านั้นพลังบรรพกาลนั้นได้รวมเข้ากับจิตวิญญาณของเขาแล้ว เขาไม่อาจใช้มันได้”
“ไม่ พลังบรรพกาลที่ข้าพูดถึงไม่ใช่สิ่งที่อยู่ในวิญญาณเจี้ยนเฉิน หัวหน้าพิรุณเจ้าต้องเข้าใจคือข้ามั่นใจว่าเขาสามารถเปิดโลกหยานหวงได้ แน่นอน มันขึ้นอยู่กับสถานการณ์ของข้าว่าจะต้องได้รับความร่วมมือจากเจ้า เจ้าต้องบอกข้าว่าเจ้าเห็นด้วยกับการร่วมมือนี้หรือไม่ ? ” โมเทียนหยุนยิ้มบาง ๆ
สายตาของหัวหน้าพิรุณเปิดประกายเจิดจ้าในทันที มันเต็มไปด้วยความกระตือรือร้นอย่างไม่ปิดบัง “ตกลง ข้าเชื่อเจ้า ในฐานะจ้าวปีศาจชั้นฟ้า เจ้าไม่ควรจะพูดโกหก หากสิ่งนี้ไม่สำเร็จ ไม่เพียงแต่จักรวรรดิเมฆทวีของข้าจะไม่เอาความกับลัทธิปีศาจชั้นฟ้า แต่ข้ายังจะมอบครึ่งนึงจากทุกอย่างที่ข้าได้มาจากโลกหยานหวงให้กับเจ้าด้วย”
“ถ้าอย่างนั้น หัวหน้าพิรุณ จะช่วยนางก่อนได้หรือไม่ ? “
