ในเวลานี้ หอคอยธาตุแสงที่ผนึกไว้อย่างแน่นหนาโดยค่ายกลของจอมปราชน์โบราณก็เริ่มสั่นไหวโดยไม่มีสัญญาณใด ๆ ล่วงหน้า
หอคอยธาตุแสงเป็นวัตถุเทพขั้นสูงสุด การสั่นไหวของมันทำให้เกิดแผ่นดินไหวทั่วทั้งโถงเซียนธาตุแสง ในทันทีภูเขาโยกเยกและก้อนหินก็ร่วงลงมา
ทันใดนั้นเอง โถงเซียนธาตุแสงทั้งหมดก็ตื่นตระหนก ผู้เชี่ยวชาญทั้งหมดถูกรบกวน หกผู้พิทักษ์ รองหัวหน้าโถงทั้งหมดและผู้อาวุโสที่กำลังรวบรวมเก็บต้นไม้วิญญาณก็ได้มารวมตัวกัน
ทุกสายตาจับจ้องไปที่หอคอยธาตุแสงที่สั่นสะเทือน พวกเขาเต็มไปด้วยความสงสัยและไม่แน่ใจ
ภายในหอคอยธาตุแสง ในมิติลับ วิญญาณที่ดูเหมือนจะมีพลังแต่จริง ๆ แล้วอ่อนแอมาก็สั่นสะท้านไปด้วยอารมณ์ที่หลากหลาย มันเปล่งเสียงสั่นเครือแบบตื่นเต้น
“นะ นะ นี่ ที่นี่ ข้าคะ คือ คะ คะ คือ”
……
…
ในรอยแยกมิติ โมเทียนหยุนเริ่มจริงจังทันที เมื่อเขาสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของเกล็ดสีทองของหัวหน้าพิรุณที่ปล่อยออกมา แม้แต่ดวงตาของเขาก็ต้องหรี่ลงเล็กน้อย หลังจากที่ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็ยกมือขวาขึ้นช้า ๆ
