ในขณะนั้น หัวหน้าพิรุณดูเหมือนว่านางจะไปถึงอัครสูงสุดสวรรค์ชั้น 7 ไม่ว่าจะเป็นการบ่มเพาะหรือความเข้าใจของนาง
ทั่วทั้งโลกเซียน ผู้เชี่ยวชาญที่มีการบ่มเพาะดังกล่าว เป็นดั่งตัวตนที่อยู่ในตำนาน พวกเขาทุกคนล้วนแต่เป็นสิ่งมีชีวิตที่สามารถเขย่าโลกได้
จากการบ่มเพาะที่เพิ่มขึ้น หัวหน้าพิรุณก็หยุดเซทันที ตอนนี้นางยืนอย่างมั่นคงราวกับก้อนหิน แรงจากหมัดของโมเทียนหยุนไม่อาจทำให้นางขยับเขยื้อนอะไรได้เลย
หลังจากนั้นไม่นาน ดาบก็ปรากฏขึ้นบนมือของนาง ขณะที่นางฟันออกไปพร้อมกับลำแสงที่ทำให้ตาพร่ามัว พุ่งเข้าหาโมเทียนหยุน
แสงไม่ได้เกิดจากกฏแห่งดาบ มันกลับถูกถักทอจากพลังของวิถีสายฝนที่หัวหน้าพิรุณเข้าใจ พลังจากเมฆและฝน
“แยกมิติ ! ”
เมื่อกระบี่ถูกแทงออกไป หัวหน้าพิรุณก็ชี้ไปที่โมเทียนหยุนด้วยมืออีกข้างหนึ่งก่อนที่จะกางฝ่ามือออกเล็กน้อย
