ใบหน้าของหยุนวู่เฟิงเปลี่ยนไป ด้วยน้ำเสียงที่คุ้นเคย เขาก็จำได้ทันทีว่าเป็นใคร สายตาของเขาเหลือบไปที่เจี้ยนเฉิน ใบหน้าของเขาแตกต่างไปเล็กน้อย เขาอดไม่ได้ที่จะส่ายหัว จนถึงตอนนี้ เขายังไม่มั่นใจเลยว่านี่ใช่หน้าตาที่แท้จริงของเจี้ยนเฉินหรือไม่
“เจ้ามาทำไม ? ” หยุนวู่เฟิงถาม เขาจ้องไปที่เจี้ยนเฉินซึ่งแลดูน่าสงสาร พร้อมกับมีความกังวลและสงสัย
เขาเพิ่งได้พบกับเจี้ยนเฉินเมื่อไม่นานนี้ แต่พวกเขาก็เคยต่อสู้เคียงข้างกัน ดังนั้นเขาจึงเข้าใจอย่างถ่องแท้ว่าเขาไม่ใช่คนที่สามารถถูกผลักไสได้ เมื่อพูดถึงการฆ่าคน เขาไม่เคยแสดงจุดอ่อนหรือความเมตตาใด ๆ เลย และวิธีการของเขาที่ราวกับหยั่งรู้และดูไม่สิ้นสุด แม้กระทั่งผู้อาวุโสสูงสุดของโถงเทพจันทรา เยี่ยหวูกวง เขาก็ยังต้องดิ้นรนอย่างหนักภายใต้น้ำมือของเขาก่อนที่จะตายในที่สุด
ด้วยเหตุนี้หยุนเฟิงวู่จึงติดป้าย ‘โหดร้าย’ ให้กับเจี้ยนเฉินเมื่อนานมาแล้ว
แต่ตอนนี้ ใครบางที่ที่เลือดเย็นและเด็ดขาดอย่างเขา กลับจมอยู่กับความเศร้า ซึ่งทำให้หยุนวู่เฟิงประหลาดใจอย่างมาก
