“ท่านจิตวิญญาณวัตถุ ข้าครอบครองกระบี่สังหารเทพที่มีอันดับหนึ่งในตอนนี้ และข้าก็มีสายเลือดของบรรพบุรุษ แต่ผู้ครอบครองกระบี่ผู้พิทักษ์อีก 5 คนไม่ฟังข้าเลย แม้แต่ตัวตนของข้า ในฐานะหัวหน้าโถงก็เป็นเพียงตำแหน่งที่ไม่มีความสำคัญใด ๆ ด้วยเหตุนี้ข้าหวังว่าท่านจะสามารถช่วยข้าได้” ดูเหมือนกงซุนอี้จะตัดสินใจอะไรบางอย่าง เขาโค้งคำนับและรวบรวมความกล้า า “ได้โปรดยกโทษให้ข้าด้วย แต่ข้าหวังว่าท่านจิตวิญญาณวัตถุจะรู้จักข้าในฐานะเจ้านาย เฉพาะเมื่อข้าสามารถควบคุมหอคอยธาตุแสงได้อย่างแท้จริงเท่านั้น สถานะของข้าในโถงเซียนธาตุ แสงจึงจะเหนียวแน่นได้”
“นอกจากนี้ ในโลกปัจจุบัน ข้าอาจเป็นทายาทเพียงคนเดียวที่เหลืออยู่ของบรรพบุรุษ ดังนั้นในแง่ของคุณสมบัติ ตามความจริงข้าก็สมควรที่จะได้รับมรดกทุกอย่างที่เป็นของบรรพบุรุษ เนื่อ องจากบรรพบุรุษของข้าสร้างหอคอยธาตุแสงขึ้นมา มันก็สมเหตุสมผลที่ข้าควรได้รับมรดกดังกล่าว” ขณะที่พูด กงซุนออี้ก็ยืดตัวออกทันที เขาเริ่มมีความกระตือรือร้นอย่างมากเช่นกัน เขา ากล่าวอย่างภาคภูมิใจว่า “ในโลกเซียนปัจจุบัน คงไม่มีใครอื่นนอกจากข้าที่มีคุณสมบัติเพียงพอที่จะสืบทอดหอคอยธาตุแสง”
