สีหน้าของกงซุนอี้เปลี่ยนไปอย่างมาก ใบหน้าของเขาบิดเบี้ยวทันที กลายเป็นน่าเกลียดอย่างยิ่ง เขาพูดอย่างควบคุมตัวเองไม่ได้ “ไม่ ข้ามาจากตระกูลจักรพรรดิ ข้าเป็นสมาชิกเพียงคนเดียว วของราชวงศ์ในโลก และเป็นเพียงคนเดียวที่สามารถสืบทอดหอคอยธาตุแสงได้”
“จิตวิญญาณวัตถุ ข้ามีสายเลือดของบรรพบุรุษ ซึ่งเป็นสายเลือดของจอมปราชญ์สูงสุด ดังนั้นบอกข้าทีว่าสาเหตุใดข้าถึงไม่ใช่สมาชิกของตระกูลจักรพรรดิ ? ทำไมข้าไม่ได้เป็นสมาชิกของตระกูล ลจักรพรรดิ ? ทั่วโลกนี้ ใครกันที่กล้าเรียกตัวเองว่าเป็นสมาชิกของราชวงศ์ และใครมีสิทธิที่จะเป็นสมาชิกของราชวงศ์นอกเหนือจากข้า ? ”
“สมาชิกของราชวงศ์… ถูก… สร้างขึ้นโดยโลก เจ้าไม่ได้มา… จากกลุ่มตระกูลจักรพรรดิ… ดังนั้นเจ้าไม่มีสิทธิ์… ที่จะสืบทอดหอคอยธาตุแสง อย่างไรก็ตาม… เนื่องจากเจ้าเป็นทายาทของนายท่าน ข ข้าสามารถ… ช่วยเจ้าได้… และทำให้ผู้พิทักษ์ทั้งหมด… ฟังคำสั่งของเจ้า… น่าเสียดาย… ตอนนี้ข้ามีพลังไม่เพียงพอ…ไม่เช่นนั้นข้าก็สามารถยึดกระบี่ผู้พิทักษ์อีก 5 เล่มคืนมาได้ ”
“… ทายาทของนายท่าน ไปเรียกห้า… ผู้พิทักษ์คนอื่น ๆ… มา”