ยิ่งไปกว่านั้น การกลับมาของเทพธิดาหิมะไม่เพียงแต่มาพร้อมกับความทรงจำในชีวิตเก่าของนางเท่านั้น แต่ยังรวมถึงการบ่มเพาะของนางด้วย ซึ่งบังเอิญเป็นความเข้าใจของนางในวิถีของโลก
เจี้ยนเฉินก็นั่งขัดสมาธิข้างเจียงหยางหมิงเยว่ เขาจ้องมองไปที่โลกสีขาวราวกับหิมะและเข้าสู่ความหมองมัว จิตวิญญาณของเขาตกต่ำ เขารู้สึกสับสนอ้างว้าง
หลังจากเงียบอยู่นาน ในที่สุดเขาก็พูดขึ้น เขาพูดอย่างเคร่งขรึมว่า “ถ้ามันจะออกมาก็ปล่อยให้มันออกมา ไม่จำเป็นที่พี่ต้องออกนอกเส้นทางเพื่อกีดขวางมัน เพราะมันคือตัวตนที่แท ท้จริงของท่าน”
ดูเหมือนเจี้ยนเฉินต้องใช้ความกล้าอย่างมากในการพูด เมื่อเขาพูดอย่างนั้น เขารู้สึกเหมือนหัวใจกำลังถูกฉีกออกเป็นชิ้น ๆ มันเหลือทนอย่างมาก เขารู้สึกหายใจลำบาก
เขานึกภาพไม่ออกว่าพี่สาวที่ร่าเริงและมองโลกในแง่ดีที่อยู่ข้าง ๆ เขา จู่ ๆ ในวันหนึ่งจะเย็นชาและไร้ความรู้สึกเหมือนเทพธิดาหิมะ
อย่างไรก็ตาม เขายังเข้าใจด้วยว่าผู้คนจำนวนมากบนที่ราบน้ำแข็งขั้วโลกกำลังจับตาดูเทพธิดาหิมะอยู่ในขณะนี้ เปลือกนอกนั้นบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งหัวหน้าน้ำแข็งของนิกายหิมะเป็นหนึ่งใน นั้น อาจมีมากกว่านั้นที่ซุ่มซ่อนอยู่ในความมืด
