ด้วยเหตุนี้ อี้ซินจึงล้มเลิกความตั้งใจที่จะโจมตีบรรพชนทลายสวรรค์ นางลอยอยู่ในทะเลแห่งดวงดาวด้วยสายตาที่เย็นชาและไร้อารมณ์ นางใช้คำพูดให้น้อยที่สุด “ถูกต้อง ! ”
เมื่อได้รับการยืนยัน ใบหน้าของบรรพชนทลายสวรรค์ก็มืดลงทันทีจนกลายเป็นสีดำสนิท เขาอ้าปากราวกับว่าเขากำลังพยายามจะพูดอะไรบางอย่าง แต่เขาก็รู้สึกเหมือนมีบางอย่างติดอยู่ใน ลำคอของเขา ทำให้เขาไม่สามารถพูดอะไรได้
ความเกลียดชังในตัวเขาเพียงพอแล้วที่จะระเบิดสวรรค์ เขาถูกล่อลวงให้เผาโลกและทั้งจักรวาลรอบตัวเขา แท้จริงแล้วความโกรธและความเกลียดชังที่มากเกินไปทำให้เขาสูญเสียความสงบโดยตรง ร่างกายของเขาสั่นอย่างรุนแรงขณะที่ใบหน้าของเขาบิดเบี้ยวอย่างมาก
เขาคำรามอยู่ข้างในว่า “จอมปราชญ์สูงสุดนัตตายังมีชีวิต เหตุใดเจ้าไม่บอกข้าก่อนหน้านี้ ? ถ้าเจ้าบอกข้าก่อนหน้านี้ ข้าก็คงไม่จำเป็นต้องหนีข้ามโลกเซียนมาเป็นเวลาหลายศตวรรษในลั กษณะที่น่าอับอายเช่นนี้ หากข้ารู้ว่าจอมปราชญ์สูงสุดอนัตตายังมีชีวิตอยู่ ข้าคงให้เศษเสี้ยววิญญาณของอาวุโสเส้นทางโบราณแก่เจ้าไปนานแล้ว”
