เขาจะยอมรับได้ยังไง ?
“ข้าเชื่อใจเผ่ากระเรียนสวรรค์ ! ” ซุยหยุนหลานพูดขึ้น
“บรรพชนฉีเฟิงกลับไปเถิด เผ่ากระเรียนสวรรค์ของเราจะปกป้องซุยหยุนหลานเอง” บรรพชนหลานพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเย็นชา
บรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็งได้มองไปที่ฉีเฟิง แต่ไม่ได้พูดอะไรออกมาแต่กลับแผ่แรงกดดันครอบคลุมเขาเอาไว้
ตอนนี้แม้แต่ฉีเฟิงก็รู้ว่าไม่อาจจะเปลี่ยนอะไรได้ ที่เขาทำได้ตอนนี้ก็ได้แต่พูดด้วยท่าทีน่าสงสาร “หากเป็นเช่นนั้น ข้าก็จะไม่พูดอะไรต่อ น่าเสียดายแทนพี่สาวเจ้าที่รอเจ้ามาหลา ายล้านปี ข้ายังหวังว่าเจ้าจะไปหานางหากเจ้ามีเวลา ซุยหยุนหลาน”
“ผู้อาวุโสฉีเฟิง เช่นนั้นทำไมไม่ให้เค่อซร่างมาหาข้าแทน ? ” ซุยหยุนหลานตอบกลับด้วยคำถาม
ฉีเฟิงถอนหายใจออกมา “นั่นเพราะการทรยศของหวู่ฮ่านได้สร้างผลกระทบต่อเค่อซร่างอย่างมาก รวมกับความจริงที่ว่ามีหลายองค์กรบนที่ราบน้ำแข็งขั้วโลกที่ยังทำตัวลึกลับ พวกเขาอาจจะร่ วมมือกับเปลวเพลิงที่น่านับถือ ผลก็คือเค่อซร่างนั้นไม่เชื่อใจใครนอกจากนิกายลมโชย นางไม่เคยออกจากนิกายเราเลยตลอดหลายปีมานี้”
เมื่อพูดถึงจุดนี้ ฉีเฟิงก็หยุดและมองไปที่ซุยหยุนหลาน ก่อนจะพูดต่อ “จริง ๆ แล้วความจริงที่ว่าเค่อซร่างอย
