อะไรได้อีก
สายตาของบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งหัวหน้าน้ำแข็งหม่นลง นางไม่ได้พูดอะไร แต่นางได้แผ่การรับรู้วิญญาณเออกไปจากตัวนางไปหาหวู่ฮ่านที่ซ่อนตัวอยู่ในนิกายหิมะ นางลงมืออย่างระมัดระวัง งต่อหน้าทุกคน
“พาซุยหยุนหลานออกไปจากที่นี่ ใช้ม้วนคัมภีร์เคลื่อนย้ายมิติโบราณ อย่าทิ้งร่องรอยเอาไว้เบื้องหลัง”
หวู่ฮ่านปลอมตัวเป็นราชาเทพของนิกายหิมะซ่อนตัวอยู่ล่างภูเขาและมองมาทางบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งหัวหน้าน้ำแข็ง สีหน้าของนางดูอึดอัดใจเล็กน้อยรวมถึงกังวลด้วย ตอนนั้นเสียงของบรรพบ บุรุษผู้ก่อตั้งหัวหน้าน้ำแข็งก็ดังมาถึงหูนาง ซึ่งทำให้นางใจเย็นลงและลงมือทันที นางได้เอาม้วนคัมภีร์เคลื่อนย้ายมิติโบราณออกมาโดยไม่ลังเล
บรรพบุรุษผู้ก่อตั้งหัวหน้าน้ำแข็งได้มอบม้วนคัมภีร์นี้กับนางด้วยตัวเองเผื่อว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น มันคือเวลาที่เหมาะที่นางจะใช้มัน
หวู่ฮ่านได้คลี่ม้วนคัมภีร์ออกก่อนที่พลังบรรพกาลจะห่อหุ้มตัวนางเอาไว้ มันกำลังจะส่งนางออกไปจากที่นี่ แต่ตอนนั้นกลับมีบางอย่างที่ไม่คาดคิดเกิดขึ้น พลังของม้วนคัมภีร์กลับปั่ นป่วนขึ้นมา มันราวกับว่ามีพลังลึกลับโผล่มาจากมิติรอบตัวนางขัดกับพลังมิติจากม้วนคัมภีร์
สีหน้าของหวู่ฮ่านเปล
