“กล้าดียังไง ! เจ้าไม่มีคุณสมบัติที่จะพูดที่นี่ ! ” สีหน้าของบรรพบุรุษหัวหน้าน้ำแข็งมืดครึ้มขณะที่นางจ้องมองไปที่บรรพชนหลาน “บรรพชนหลาน เจ้ามาที่นิกายหิมะของข้าในครั้งนี้โดยเ เจตนาเพื่อท้าทายอำนาจของเราหรือไม่ ? ”
บรรพชนหลานถอนหายใจเบา ๆ “ไม่ว่าอย่างไร บรรพบุรุษหัวหน้าน้ำแข็ง ข้าจะหยุดอ้อมค้อมกับเจ้า ข้าจะบอกเจตนาของข้าออกมาอย่างชัดเจน ข้ามาเยือนนิกายที่น่านับถือของเจ้าในครั้งนี้เพื่อ อขอใครสักคนจากนิกายของเจ้า”
“สำหรับคนผู้นั้น ข้าคิดว่าเจ้ารู้อยู่แล้ว บรรพบุรุษหัวหน้าน้ำแข็ง ส่งคนมา แล้วข้าจะไปเดี๋ยวนี้ มิฉะนั้น…” บรรพชนหลานหยุดชั่วคราว และดวงตาของนางก็ส่องประกายด้วยแสงเย็นเฉียบ น นางกล่าวต่อ “มันคงเป็นเรื่องยากมากสำหรับสถานการณ์ในวันนี้ที่จะได้รับการแก้ไขอย่างสันติ”
บรรพบุรุษหัวหน้าน้ำแข็งเยาะเย้ย “เผ่ากระเรียนสวรรค์ของเจ้ากำลังคุกคามนิกายหิมะของเราหรือไม่ ? เจ้าไม่มั่นใจเกินไปหน่อยหรือ ? นิกายหิมะของเราไม่ได้นำใครมาจากเผ่ากระเรียนสวรรค ค์ของเจ้า และแม้ว่าเราจะทำเช่นนั้น นั่นเป็นเพราะพวกเขารุกรานนิกายหิมะของเรา ส่งผลให้พวกเขาถูกจำคุก”
