“อาจจะไม่ หัวหน้าพิรุณ ผู้เชี่ยวชาญที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของที่ราบสำราญเป็นเพียงขั้นอัครสูงสุดชั้นสวรรค์ที่ 5 เท่านั้น นางอาจมีโอกาสรับมือชั้นสวรรค์ที่ 6 แต่นางไม่สามารถยับยั้ง บรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็งของนิกายหิมะได้อย่างแน่นอน” ไป่หรูเฟิงปฏิเสธความคิดนั้น
ไม่นานหลังจากที่ไป่หรู่เฟิงพูดจบ ร่างหนึ่งก็ปรากฏตัวแวบ ๆ ในระยะไกล ในไม่ช้าหุนเจิ้งก็กลับสู่จิตวิญญาณแห่งภูเขา
“ศิษย์พี่ใหญ่ ท่านไปไหนมา ? ท่านพบกำลังเสริมที่ทรงพลังแล้วหรือไม่ ?…”
ผู้สืบทอดสายเลือดเชื้อสายนักรบวิญญาณเริ่มตั้งคำถามกับหุนเจิ้งทันทีที่เขากลับมา
อย่างไรก็ตาม หุนเจิ้งไม่เต็มใจที่จะลงรายละเอียด เขาพูดว่า “หยุดถามและไปกันเถอะ ตรงไปยังที่ราบน้ำแข็งขั้วโลกกันเถอะ ! ”
