นั่นคือสิ่งที่เขารู้สึกในตอนนี้ ช่วงเวลาที่เขาเหยียบย่ำลงบนจิตวิญญาณแห่งภูเขา เขารู้สึกเหมือนได้กลับบ้านแล้วจริง ๆ หลังจากเดินเตร่อยู่ข้างนอก เขาสงบลงอย่างสมบูรณ์
“กฎแห่งมิติ ! น้องแปด ข้าไม่ได้คาดหวังว่าความสำเร็จของเจ้ากับกฎแห่งมิติจะไปถึงขอบเขตที่เหลือเชื่อเช่นนี้ ! ” กฎแห่งมิติที่เจี้ยนเฉินเปิดเผยโดยไม่ได้ตั้งใจทำให้ หุนเจิ้ง, จื อเจี้ยนและ เยว่เฉา หรี่ตาลงทันที พวกเขาประหลาดใจ
“ถ้าข้าคิดไม่ผิด ความเชี่ยวชาญของน้องแปดเกี่ยวกับกฎแห่งมิติอาจถึงชั้นสวรรค์ที่ 8 แล้ว หรือมากกว่านั้นอีก” จื้อเจี้ยน รู้สึกประหลาดใจ
“อะไร ? ชั้นสวรรค์ที่ 8 ของขั้นอสงไขย ? ปะ- เป็นไปได้ยังไง ? น้องแปด อย่าบอกนะว่าพี่รองพูดถูก ? ความสำเร็จของเจ้ากับกฎแห่งมิติได้มาถึงขอบเขตที่ลึกซึ้งจริง ๆ ? ” ฉิงฉานเบิก กตากว้างและจ้องมองไปที่เจี้ยนเฉินอย่างไม่เชื่อ
ย้อนกลับไปในสนามฝึกของโถงเซียนธาตุแสง, โลกดวงจันทร์และดวงดาว เขาและเจี้ยนเฉินต่างก็เป็นราชาเทพ พวกเขามีพลังพอ ๆ กันโดยประมาณ
