“น้องเล็ก เจ้าไปเจออะไรมา ? เจ้าสามารถพูดอย่างซื่อสัตย์กับเรา เชื้อสายนักรบวิญญาณของเราเป็นเหมือนพี่น้องกัน เรื่องของเจ้าก็เป็นเรื่องของคนอื่นเช่นกัน ต่อหน้าศิษย์พี่ เจ้าไม่ จำเป็นต้องสุภาพกับอะไรทั้งนั้น” ซูฉีกล่าว
“เอาล่ะ ข้าจะพูดอย่างตรงไปตรงมาแล้ว ข้ามีสหายคนหนึ่งที่ถูกจับโดยคนจากนิกายหิมะบนที่ราบน้ำแข็งขั้วโลก ข้าต้องการช่วยสหายคนนี้” เจี้ยนเฉินกล่าวตรง ๆ
“นิกายหิมะ องค์กรที่ยิ่งใหญ่ที่สุดบนที่ราบน้ำแข็งขั้วโลก ? ” ดวงตาของจื้อเจี้ยนหรี่ลงด้วยสิ่งนั้น เขากล่าวว่า “มันไม่ใช่ปัญหาใหญ่อย่างแน่นอน นิกายหิมะอาจทรงพลัง แต่เชื้อสาย นักรบวิญญาณของเรามีศักดิ์ศรีค่อนข้างมากในโลกแห่งเซียน เราจะไปกับเจ้าที่นิกายหิมะและเจรจากับระดับสูงเพื่อปล่อยสหายของเจ้า”
“ใช่ มันน่าจะได้ผล เชื้อสายนักรบวิญญาณของเราอาจไม่ใกล้เคียงกับนิกายหิมะในแง่ของความแข็งแกร่ง แต่เรายังคงทรงพลังมาก นิกายหิมะจะไม่ยั่วยุองค์กรใหญ่ ๆ อย่างไร้เหตุผลในเรื่องเล ล็ก ๆ บางอย่าง” เยว่เฉาพยักหน้าและเผยความคิดเห็นของเขา
