ในเวลานั้น ห้องปรุงยาจมลงในความเงียบที่น่าขนลุกครู่หนึ่ง ทั้งเจี้ยนเฉินและบรรพชนหลาน ไม่ได้พูดอะไร มีเพียงเสียงคำรามอันเป็นเอกลักษณ์ที่เกิดจากเปลวไฟน้ำแข็งสีน้ำเงินที่ได้สะท ท้อนไปทั่วห้อง
เวลาผ่านไปนานมาก ก่อนที่เสียงของบรรพชนหลานจะดังขึ้นอีกครั้ง “เจ้าเข้าใจหรือไม่ว่าเผ่ากระเรียนสวรรค์นั้นจะเป็นอย่างไร ถ้าเราจะมีส่วนร่วม ? ”
เห็นได้ชัดว่าบรรพชนหลานไม่สนใจให้เจี้ยนเฉินตอบ นางกล่าวต่อ “สำหรับเรา สิ่งนี้ไม่มีประโยชน์เลย มีแต่อันตรายเท่านั้น ไม่ว่าผลลัพธ์จะเป็นอย่างไร เผ่ากระเรียนสวรรค์ของเราจะจบลง ด้วยปัญหามากมาย”
“อย่างแรกเลยคือนิกายหิมะ ด้วยความแข็งแกร่งของเรา เราไม่มีโอกาสอย่างแน่นอนหากเราปะทะกับนิกายหิมะ หากเราพ่ายแพ้ เผ่ากระเรียนสวรรค์จะต้องประสบกับความสูญเสียมหาศาลอย่างแน่นอ อน หรือแม้แต่เดินตามรอยเท้าของตระกูลเหอเฟิง”
“แม้ว่าพวกเราจะได้รับชัยชนะ ในท้ายที่สุดและช่วยซุยหยุนหลานได้สำเร็จ ดังนั้นการปกป้องความลับของที่อยู่ของเทพธิดาหิมะ เผ่ากระเรียนสวรรค์ของเราก็ยังไม่สามารถหลีกเลี่ยงการลงโ โทษของเทพธิดาหิมะได้ในที่สุด”
