ในเผ่ากระเรียนสวรรค์ เจี้ยนเฉินไม่อาจทำอะไรได้ นอกจากกระสับกระส่าย เขาถูกล่อลวงให้ออกจากเผ่ากระเรียนสวรรค์ในตอนนี้และเข้าไปหาลัทธิปีศาจชั้นฟ้า เพื่อดูว่าเขาจะติดต่อกับโมเทียนหยุนได้หรือไม่
“เมฆจุดที่น่านับถือได้มาเยี่ยมเยียนเผ่ากระเรียนสวรรค์ภายใต้คำเชิญของบรรพชนหลาน” แต่ในตอนนั้น เสียงชราก็ดังออกมาจากด้านนอก
เมื่อเขาได้ยินเสียงของเมฆจุดที่น่านับถือ ดวงตาของเจี้ยนเฉินก็หรี่ลง เขาคิด “เมฆจุดที่น่านับถือจากที่ราบประกายดาวอยู่ที่นี่จริง ๆ หรือ ? อย่าบอกนะว่าคนที่บรรพชนหลานเชิญมาคือเมฆจุดที่น่านับถือของนิกายเบญจา ? ”
“เจ้าเดินทางมาไกลแล้ว เมฆจุดที่น่านับถือ โปรดเข้ามา” ในเวลาเดียวกันเสียงของบรรพชนหลานก็ดังขึ้นจากหนึ่งในสามยอดเขาบรรพชน ค่ายกลรอบ ๆ เผ่ากระเรียนสวรรค์ก็แยกออกทันที และสร้างเส้นทางที่กว้างขวางจากการรวมตัวของหิมะที่กำลังปลิวอยู่และลอยขึ้นไปบนอากาศ
นี่เป็นค่ายกลต้อนรับของเผ่ากระเรียนสวรรค์ เฉพาะผู้ที่มีฐานะในระดับหนึ่งเท่านั้นที่จะสามารถเพลิดเพลินกับการดูแลเช่นนี้ได้
“มาที่ยอดเขาหิมะทะยานทันที ! ” เสียงที่ไพเราะของบรรพชนหลานก็ดังเข้ามาในหัวของเจี้ยนเฉิน
