ในเผ่ากระเรียนสวรรค์ ลานพิเศษที่ใช้สำหรับรับแขกพิเศษได้ถูกจัดแจงให้กับเจี้ยนเฉิน ในขณะเดียวกัน ขนนกสีขาวก็พุ่งขึ้นไปบนอากาศอย่างเงียบ ๆ จากยอดเขาหิมะทะยาน บินข้ามเผ่าก่อ อนที่จะเข้าสู่วังหิมะและน้ำแข็งโดยตรงและหยุดอยู่ด้านหน้าชายชราหน้าแดง
ชายชราคนนี้ขื่อว่า เหออี้กุ้ย เขาเป็นหนึ่งในผู้อาวุโสสูงสุดของเผ่ากระเรียนสวรรค์
แม้ว่าพวกเขาจะเป็นผู้อาวุโสสูงสุดทั้งคู่ แต่สถานะของเขานั้นสูงกว่าเหอเถียนฉีมาก เขาอยู่ในขั้นบรรพกาลชั้นสวรรค์ที่ 8 และเขาก็เข้าใจกฏมิติ
“เหออี้กุ้ย ไปที่นิกายเบญจาบนที่ราบประกายดาวทันทีพร้อมจดหมายของข้า และส่งให้กับเมฆจุดที่น่านับถือด้วยตัวเจ้าเอง” เสียงของบรรพชนหลานดังขึ้น
“รับทราบ บรรพชนหลาน ! ” เหออี้กุ้ยกล่าวด้วยความเครารพ เขารับจดหมายของบรรพชนหลานอย่างสุภาพ ทันทีที่มันมาถึงมือของเขา เขาก็หายตัวไปในอากาศบาง ๆ
ไม่นานหลังจากที่เหออี้กุ้ยจากไป เหอเถียนฉีก็โค้งคำนับไปที่ประตูที่ปิดอย่างแน่นหนานอกที่ศาลาเทพบรรพชนหลานพำนักในการกลั่นยาของนาง “เหอเถียนฉีขอเข้าพบบรรพชน ! ”
