ขั้นบรรพกาลชั้นสวรรค์ที่ 8 ซึ่งจับตัวซุยหยุนหลานไป ดูเหมือนจะหายไปกับอากาศ โดยไม่ทิ้งร่องรอยไว้เบื้องหลัง
เขาตระหนักได้ทันทีว่าขอบเขตการบ่มเพาะของเขาต่ำเกินไป
พริบตา หยุนวู่เฟิงก็กำลังสงสัยได้ปรากฏตัวต่อหน้าเจี้ยนเฉิน เขากำลังจะถามเจี้ยนเฉิน แต่เจี้ยนเฉินก็ตัดบทเขาก่อน เขาดูกังวลอย่างยิ่งและพูดว่า “ผู้อาวุโสหยุน ช่วยข้าค้นหาร่อง งรอยของชายคนนั้นเร็ว ๆ เราต้องหยุดเขา”
หยุนวู่เฟิงไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เขาสามารถบอกได้ว่าเจี้ยนเฉินตื่นตระหนกมากแค่ไหน เขาพยักหน้าทันที “ตกลง ข้าจะใช้ทุกอย่างเพื่อช่วยเจ้าแน่นอน ! ” ด้วยเหตุนี้ สัมผัสวิญญาณข ของขั้นบรรพกาลชั้นสวรรค์ที่ 6 ของหยุนวู่เฟิงก็กระจายออกไปอย่างรุนแรง
สัมผัสวิญญาณนี้ทรงพลังมากกว่าของเจี้ยนเฉิน แม้ว่าวิญญาณของเจี้ยนเฉินจะรวมเข้ากับพลังบรรกาลที่แท้จริงแล้ว เขาก็ไม่อาจสู้ได้กับขั้นบรรพกาลช่วงกลางด้วยระดับการบ่มเพาะของเข ขาได้
หยุนวู่เฟิงก็ไม่ลังเลเช่นกัน ขณะที่เขาสำรวจรอบ ๆ ด้วยสัมผัสวิญญาณของเขา เขายังสร้างผนึกด้วยมือของเขาและใช้ทักษะลับ ค้นโลก
ในที่สุด ดวงตาของเขาก็เป็นประกายเจิดจ้า เขามองไปยังที่ ๆ ไม่รู้จัก
