ร่างของหลินซ่งเฉียงสั่นอย่างรุนแรงในขณะที่เขาส่งเสียงโหยหวนราวกับสัตว์อสูร วิญญาณของเขาไม่ได้ทรงพลังเท่ากับของเยี่ยหวูกวง เมื่อเทียบกับผู้เชี่ยวชาญระดับชั้นสวรรค์ที่ 7 เช่น เยี่ยหวูกวงซึ่งเจี้ยนเฉินจำเป็นต้องใช้ปราณกระบี่ลึกซึ้งถึง 2 เส้น
อย่างไรก็ตาม การเผชิญหน้ากับขั้นบรรพกาลชั้นสวรรค์ที่ 5 เช่นหลินซ่งเฉียง เพียงปราณกระบี่แค่เส้นเดียวก็เพียงพอที่จะทำร้ายวิญญาณของเขาได้อย่างมาก
เสียงโหยหวนของเขาก็หยุดลงในไม่ช้า ทักษะการต่อสู้ระดับเทพของหยุนวู่เฟิงฟาดลงมา ใบมีดรูปพระจันทร์เสี้ยวกระแทกลงด้วยพลังที่สามารถตัดผ่านมิติ มันแยกตัวหลินซ่งเฉียงออกเป็น สองส่วน
หลินซ่งเฉียงหมดลมหายใจ !
“ผู้อาวุโสหลิน ผู้อาวุโสหลินเสียชีวิตแล้วจริง ๆ…” เมื่อได้เห็นการตายของหลินซ่งเฉียงด้วยตาตัวเอง ใบหน้าของหลัวเฟยก็ซีดขาวทันที เขาไม่สามารถช่วยตัวเองได้จริง ๆ เมื่อเขาประส สบกับความกลัวอันน่าสยดสยอง ซึ่งเป็นสิ่งที่เขาไม่เคยสัมผัสมาก่อนเลยเป็นเวลาหลายปี
หลัวเฟยหวาดผวาจนตัวสั่น ไม่ใช่เพราะหลินซ่งเฉียงเสียชีวิต แต่เพราะหลินซ่งเฉียงตายเร็วเกินไป โดยพื้นฐานแล้วเขาแทบยังไม่ได้ต่อสู้เลย
