ครู่หนึ่งผู้อาวุโสของโถงเทพจันทราต่างก็รู้สึกถึงความพ่ายแพ้อย่างลึกซึ้ง
อย่างไรก็ตาม,เจี้ยนเฉินก็ไม่ได้มีอารมณ์ที่จะให้ความสนใจกับพวกเขาในตอนนี้ ร่างกายของเขาแกว่งไปมาในขณะที่เขาพยายามดิ้นรนเพื่อตั้งหลัก พลังวิญญาณของเขาถูกระบายออกจนหมด นอกเหนื อจากอาการปวดหัวที่แทบระเบิด แม้แต่โลกก็ดูเหมือนจะหมุนไปมารอบ ๆ เขาผ่านทางสายตาของเขา
เขาสามารถเป็นลมได้ทุกเมื่อ
แต่ในขณะนั้น หยุนวู่เฟิงก็ปรากฏตัวต่อหน้าเจี้ยนเฉิน เขาจับเจี้ยนเฉินและเพิกเฉยต่อผู้อาวุโสที่อยู่รอบ ๆ ตัวเขา เขาหายตัวไปพร้อมกับเจี้ยนเฉินในพริบตา เขาออกจากสุสานถ้ำจันทราใน นทันที
“ไล่ตามพวกมันไป ! ไปตามล่าพวกมัน ! อย่าปล่อยให้พวกมันหนีไป ! เราปล่อยให้พวกมันหนีไปไม่ได้ ! ข้า- ข้าจะฉีกพวกมันเป็นชิ้น ๆ ด้วยตัวเอง” ในอีกด้านหนึ่ง เยี่ยหวูกวงพยายามดิ้ นรนลุกขึ้นยืนในขณะที่มีเลือดหยดออกมาอย่างน่าเวทนา ดวงตาของเขาแดงก่ำในขณะที่เขาร้องคำรามราวกับสัตว์ป่า
ปราณกระบี่ลึกซึ้ง 2 เส้นของเจี้ยนเฉินได้ทำร้ายวิญญาณของเขาอย่างหนัก ดังนั้นโดยพื้นฐานแล้วเขาต้องทนรับความเจ็บปวดจากวิญญาณของเขาตลอดเวลา ซึ่งทำให้เขาบ้าคลั่ง เขาฉุนเฉียวอ อย่างรุนแรง
