“ผู้อาวุโสเยี่ย เจ้าไปพักฟื้นก่อนดีกว่า เมื่อเจ้าหายดีแล้ว เราจะไปจับตัวหยุนวู่เฟิงอีกครั้งทันที. สำหรับตัวปลอม…” หลินซ่งเฉียงยิ้มอย่างโหดร้ายและกล่าวว่า “เราจะไม่ฆ่าชายคนนั้น นให้ตายอย่างง่ายดาย การฆ่าเขาจะเป็นการปล่อยเขาไปสู่ความสงบสุข เราต้องทรมานเขาอย่างโหดเหี้ยมและโหดร้ายที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ ฮึ่ม เขาได้ฆ่าผู้อาวุโสของเราไปหลายคน เราต้ องทำให้เขาร้องขอความตายอย่างแน่นอน เราจะทำให้เขาทนทุกข์กับการทรมานที่เจ็บปวดที่สุดที่มีในโลก”
เยี่ยหวูกวงพยักหน้า “บาดแผลทางร่างกายของข้าฟื้นตัวได้ง่าย แต่บาดแผลทางวิญญาณของข้า…” เมื่อพูดถึงจุดนั้น เยี่ยหวูกวงก็ถอนหายใจเบา ๆ แต่ในไม่ช้าดวงตาของเขาก็ส่องประกายอย่าง งชั่วร้าย เขากัดฟัน “เจ้าตัวปลอมใช้ทักษะอะไรถึงทำร้ายวิญญาณข้าได้ขนาดนี้ ? การฟื้นฟูบาดแผลทางวิญญาณนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย”