“ใช่แล้ว นั่นคือเขา ขั้นบรรพกาลชั้นสวรรค์ที่ 7 เขาปฏิญาณตัวเองให้กับหนานป้อเทียนอย่างสมบูรณ์แล้วและตอนนี้เขาก็รับใช้เปลวเพลิงที่น่านับถือ ข้าไม่คิดว่าเขาจะกลับมาในเวลา าแบบนี้ ตอนนี้เรากำลังมีปัญหาใหญ่” หยุนวู่เฟิงกล่าวด้วยท่าทางที่เป็นกังวล
“ผู้อาวุโส ตอนนี้ท่านยังมีพละกำลังมากเพียงใด ? ” เจี้ยนเฉินถามอย่างใจเย็น
“ข้าเคยอยู่ที่ระดับขั้นบรรพกาลชั้นสวรรค์ที่ 6 ในสภาวะสูงสุด แต่ตลอดหลายปีของการทรมานจากเถาปีศาจใต้พิภพ ความแข็งแกร่งของข้าจึงลดลง ตอนนี้ข้าเทียบเท่ากับขั้นบรรพกาลชั้นสวร รรค์ที่ 5” หยุนวู่เฟิงกล่าวก่อนจะถอนหายใจลึก ๆ เขาพูดต่อว่า “แต่แม้ว่าข้าจะอยู่ในสภาพสูงสุด ข้าก็ไม่มีโอกาสเอาชนะเยี่ยหวูกวงได้ นับประสาอะไรกับตอนนี้”
“สหาย ข้ารู้สึกขอบคุณสำหรับความพยายามของเจ้าในการช่วยเหลือข้า ข้าจะทำทุกอย่างที่ทำได้เพื่อให้เยี่ยหวูกวงหมกหมุ่นกับข้า เจ้าเพียงแค่ต้องมุ่งเน้นไปที่การหลบหนี”
หยุนวู่เฟิงประเมินความแข็งแกร่งของเจี้ยนเฉินคร่าว ๆ ด้วยเปลวไฟบรรพกาลของเขา ไม่ต้องพูดถึงเยี่ยหวูกวงที่ตัวเขาเองก็ไม่อาจเอาชนะได้
ผลก็คือหยุนวู่เฟิงยอมแพ้กับการหลบหนี