เดิมทีฉู่อี้หาได้เป็นเช่นนี้ไม่ แต่เขากลับจงใจทำตัวเช่นนี้ ทำทีท่าราวกับคุณชายเอาแต่ใจ มีเงินมีอำนาจ ทำตัวไร้เหตุผล
อวิ๋นเจียวรู้สึกชื่นชมฉู่อี้ยิ่งนัก ภายนอกของนางนั้นอ่อนต่อโลก ทว่าภายในกลับผ่านโลกมามาก ดังนั้น นางจึงมองเรื่องราวต่างๆ ด้วยสายตาของผู้ใหญ่ และด้วยเหตุนี้ นางจึงรู้สึกประทับใจในตัวฉู่อี้มาก อีกทั้งยังชื่นชมเขาอย่างยิ่ง
ทั้งๆ ที่ชะตาชีวิตของเขานั้นลำบากยากเข็ญตั้งแต่เยาว์วัย ทั้งมารดาตาย บิดาเป็นบ้า ถูกญาติผู้ใหญ่หมายตาสมบัติของตระกูล ไหนจะแม่เลี้ยงที่หมายปองบรรดาศักดิ์ของเขา
แต่เขากลับแบกรับทุกอย่างไว้บนบ่าทั้งสองข้างที่ยังไม่แข็งแกร่งพอ ไม่เคยท้อแท้สิ้นหวัง ไม่อาฆาตชิงชังฟ้าดิน พึ่งพาเพียงตนเอง ก้าวเดินมาจนถึงทุกวันนี้ ค่อยๆ เปลี่ยนจากสถานการณ์ที่สิ้นหวังให้กลายเป็นความหวัง
แม้ว่านางจะไม่เข้าใจว่าทำไมฉู่อี้ถึงยอมลดบรรดาศักดิ์จากโหวเป็นป๋อ ไม่เข้าว่าทำไมต่อหน้าผู้อื่นฉู่อี้ถึงทำทีเป็นคนไร้ประโยชน์ เอาแต่ใจ ทั้งหุนหันพลันแล่นและไร้เหตุผล แต่นางรู้ดีว่า ฉู่อี้ต้องมีเหตุผลที่ต้องทำเช่นนี้
ทว่า เฉาเหลียนเอ๋อร์ไม่รู้!
อวิ๋นเจียวมอบหมายให้เฉาเหลียนเอ๋อร์ดูแลร้านอวิ๋นหรง จนนางค่อยๆ เปลี่ยนจากหญิงสาวบ้านนอกกลายมาเป็นหลงจู๊ แม้ว่าทั้งประสบการณ์และการทำงานยังคงมีข้
