ยราชันย์เพื่อรอการปรากฏตัวของเทพธิดาหิมะ ก่อนจะช่วยเทพธิดาหิมะกลับไป”
“บางทีเพราะบางเหตุผลจึงกันไม่ให้ซุยหยุนหลานทะลวงผ่าน”
เหอเถียนฉีพูดราวกับว่าเขาวิเคราะห์บางอย่างที่ไม่คู่ควรจะพูดถึง แต่เจี้ยนเฉินยังตั้งใจฟังดังเดิม เขาทึ่งกับการที่พวกผู้อาวุโสมีการรับรู้ที่กว้างขวาง เขาไม่คิดเลยว่าพวกนี้จ จะคาดเดาได้จากเบาะแสแค่ไม่กี่อย่าง เขาตะลึงกับเรื่องนี้
เหอเถียนฉีเผยรอยยิ้มลึกลับออกมา เขาไม่ได้สนใจท่าทีของเจี้ยนเฉิน กลับกันแล้ว เขากลับก้มหน้าและเทชาก่อนจะพูดขึ้นมาด้วยท่าทีเฉยเมย “หากข้าเดาถูก เทพธิดาหิมะไม่ได้เกิดใหม่ใ ในโลกเซียนรึมาจากโลกที่เล็กกว่า แต่มาจากโลกที่เล็กกว่าหลายเท่านับไม่ถ้วน”
“ในขณะเดียวกัน ซุยหยุนหลานที่ซึ่งติดอยู่บนบัลลังก์ราชาเทพมาหลายปีก็น่าจะทำภารกิจได้สำเร็จและกลับไปยังโลกเซียน หลังจากนั้นนางก็ได้ขึ้นไปขอบเขตบรรพกาล ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไ ไมชื่อนางถึงได้หายไปจากบัลลังก์ราชาเทพ”
เหอเถียนฉียำเกรงเทพธิดาน้ำแข็ง เนื่องจากนางเป็นราชันย์ ดังนั้นเขาจึงไม่คิดจะเรียกชื่อของนางและใช้ชื่อว่าราชันย์แทน แต่เขาไม่ได้กังวลอะไรมากเกี่ยวกับเทพธิดาหิมะ เขาพูดชื่อข ของนางด้วยท่าทีเป็นธรรมชาต
