จี้ยนเฉินทงะ
เหอเถียนฉีพยักหน้าด้วยรอยยิ้ม “หนึ่งในบรรพชนของเราเป็นปรมาจารย์เล่นแร่แปรธาตุ เขาสามารถปรุงยาระดับเทพขั้นสูงได้ แม้แต่ยาระดับเทพขั้นสูงสุดก็ไม่ใช่ปัญหาสำหรับนาง แต่มันท่านมานานแล้วตั้งแต่ที่บรรพชนของเราปรุงยาให้กับคนอื่น อีกทั้งมันยังมีคนไม่มากในโลกเซียนที่ขอให้บรรพชนของเราปรุงยาให้ได้”
เมื่อพูดถึงจุดนี้ เหอเถียนฉีก็เงียบไปชั่วครู่ ก่อนจะมองไปที่เจี้ยนเฉินแล้วยิ้มออกมา “ถึงอย่างนั้นตราบใดที่เจ้าให้ดินแห่งเลือดศักดิ์สิทธิ์กับเรามากพอ บรรพชนของเราก็ยกเว้นให้เจ้าได้”
เจี้ยนเฉินสูดหายใจเข้าลึก ๆ และพูดขึ้น “เงื่อนไขที่สองคือข้าต้องการข้อมูล มันคือความลับที่เกี่ยวข้องกับศาลาเทพธิดาน้ำแข็ง”
เหอเถียนฉีไม่ได้แปลกใจ เขาหัวเราะออกมา “เฉียนเฉียนเคยถามเรื่องนี้กับทางตระกูล ดูเหมือนว่าคนที่อยากได้ข้อมูลนี้จะเป็นเจ้า”
เหอเถียนฉีบอกให้เหอเฉียนเฉียนหลบออกไปด้านข้าง เหลือแค่เขากับเจี้ยนเฉินที่อยู่บนยอดเขา
“ในฐานะทู้อาวุโสสูงสุดของเท่ากระเรียนสวรรค์ ข้าเองก็มีสิทธิ์ในตระกูลอยู่บ้าง ดังนั้นข้าจึงรู้เรื่องศาลาเทพธิดาน้ำแข็งเล็กน้อย ถามมาสิ เจ้าอยากรู้เรื่องอะไร ? ”
“ ทุกอย่าง ! ” เจี้ยนเฉินมองไปที่เหอเถีย
