กลับตกต่ำกันถึงเพียงนี้ ข้าสงสัยจริง ๆ ว่าเราจะกลับไปรุ่งโรจน์ดังเดิมได้รึไม่ …” ไป่เจิ้งพูดขึ้นมาด้วยท่าทีปวดใจ
“น่าเสียดายที่หัวหน้าตระกูลคนเก่าของเราไม่อยู่ที่นี่ด้วย หากหัวหน้าตระกูลคนเก่าของเราอยู่ที่นี่ ข้าอยากเห็นว่าตระกูลเทพเจ้าสายฟ้าจะยังกล้าทำตัวเช่นนี้รึไม่ที่ขวางทางเรา าไม่ให้กลับไปยังโลกที่เป็นของเรา” จือหลานบ่นออกมาพร้อมกับกัดฟันแน่น ชัดแล้วว่านางหงุดหงิดอย่างมาก
“หัวหน้าตระกูลคนเก่า…” ทันทีที่ได้ยินถึงหัวหน้าตระกูลคนเก่า ไป่เจิ้งก็เริ่มนึกถึงอดีต เขาพึมพำออกมา “ หลังจากที่เขาได้รับบาดเจ็บสาหัสจากราชันย์ของโลกอมตะ หัวหน้าตระกูลคนเก ก่าก็ได้ละทิ้งตำแหน่งและหายตัวไป จนถึงตอนนี้เขาก็ยังไม่ปรากฏตัว ข้าสงสัยว่าเขาจะยังมีชีวิตอยู่รึไม่ “
“ข้าคิดถึงช่วงเวลาที่เรามีหัวหน้าตระกูลคนเก่า ตอนนั้นรที่เรารู้สึกว่าจิตวิญญาณปราชญ์นั้นเป็นตระกูลชั้นสูง “ตอนนั้นอยู่ ๆ ช่องทางก็สั่นไหวขึ้นมา ตอนที่มันสั่นไหวนั้นมันห หมายความว่ามีคนระดับสูงกำลังเดินทางข้ามเข้ามา
ผู้อาวุโสบรรพชนฝ่ายขวาที่นั่งอยู่ได้ลืมตาขึ้นมาช้า ๆ สายตาของเขาจับจ้องไปที่ช่องทางด้วยความคาดหวังและอึดอัด
ในพริบตาร่างของ ใต้เท้าศักดิ์สิทธิ
