เมื่อมองไปที่ดวงวิญญาณที่ห่อหุ้มด้วยแสง ดวงตาของเจี้ยนเฉินก็สว่างขึ้นเล็กน้อยในขณะที่เขาสามารถสัมผัสได้อย่างชัดเจนถึงเศษเสี้ยวของพลังตัวตนของพลังบรรพกาลจากวิญญาณ
นี่คือพลังตัวตนที่เกิดขึ้นจากพลังบรรพกาลที่แท้จริง
แน่นอนว่ามันเป็นเพียงพลังตัวตนเกือบทั้งหมด
พรวด ! ทันใดนั้นวิญญาณของผู้อาวุโสลมก็กลายเป็นลูกบอลแห่งแสงทะลุขีดจำกัดของมิติและเวลาโดยการหายตัวไปในเยื่อหุ้มด้วยความเร็วที่ไม่น่าเชื่อ
ในช่วงเวลาต่อมา หมอกที่เกิดจากเยื่อหุ้มของโลกเริ่มพุ่งขึ้นอย่างรุนแรง ราวกับว่าพลังทั้งสองมีส่วนร่วมในการปะทะกันอย่างรุนแรงกับเยื่อหุ้มเหมือนอยู่ในสนามรบ
ในเวลาเดียวกัน เจี้ยนเฉินก็สัมผัสได้ถึงพลังตัวตนของผู้อาวุโสจากเยื่อหุ้มของโลก
อย่างไรก็ตาม เมื่อเทียบกับพลังตัวตนของเยื่อหุ้มของโลก ผู้อาวุโสลมดูอ่อนแออย่างน่าสมเพช
“ผู้อาวุโสลมไม่ได้เปรียบหรือ ? ” สิ่งนี้ทำให้เจี้ยนเฉินขมวดคิ้ว
ทันใดนั้น ร่างกายที่ผู้อาวุโสลมทิ้งไว้ข้างหลังก็เริ่มไหม้ด้วยตัวเอง ไฟที่มองไม่เห็นได้ห่อหุ้มร่างกายของผู้อาวุโสลม
ไฟนั้นดุร้ายและโหดเหี้ยมมาก ในขณะที่พวกมันลุกโชนพวกมันค่อย ๆ เปลี่ยนร่างกายของผู้อาวุโสลม จนไม่เหลืออะไรเลย
