“วัตถุที่ข้าหลอมรวมคือเยื่อหุ้มของโลก”
ผู้อาวุโสลมมองไปที่เยื่อหุ้มและเริ่มกระตือรือร้น เขากล่าวต่อว่า “อันที่จริงข้าได้ทำการหลอมรวมขั้นพื้นฐานที่สุดกับเยื่อหุ้ม ซึ่งเป็นการรวมส่วนหนึ่งของจิตวิญญาณของข้าเข้ากับเ เยื่อหุ้ม”
“นั่นเป็นสาเหตุที่ทำให้ข้าตกอยู่ภายใต้อิทธิพลของเยื่อหุ้ม ทำให้ข้าเสียสติเป็นประจำ”
“เดิมทีข้าจะบ้าไปนานมากก่อนที่จะค่อย ๆ ฟื้นตัว แม้ว่าข้าจะฟื้นขึ้นมาแล้ว แต่โอกาสในการผสานสำเร็จจะสูงที่สุดถึงสามในสิบส่วน ถ้าข้าล้มเหลวสิ่งที่ทำได้ก็คือการเกิดใหม่และผู้อา าวุโสลมก็จะไม่มีอยู่ในโลกนี้”
“แต่ด้วยพลังตัวตนของเจ้า เจี้ยนเฉิน สหายตัวน้อยของข้า ไม่เพียงแต่ข้าจะหลุดพ้นจากอิทธิพลของเยื่อหุ้ม แต่โอกาสที่ข้าจะประสบความสำเร็จก็เพิ่มขึ้นอย่างมากด้วยความช่วยเหลือจากพ พลังบรรพกาล”
ผู้อาวุโสลมมองไปที่เจี้ยนเฉินด้วยรอยยิ้มกว้าง ด้วยความที่เขาเป็นมิตรและเข้าถึงได้ โดยพื้นฐานแล้วเขาดูเหมือนคุณปู่ที่ใจดีมองดูหลานชายของเขา
“เจี้ยนเฉิน สหายของข้า โดยพื้นฐานแล้วเจ้าได้ให้ชีวิตครั้งที่สองกับสิ่งที่เจ้าได้ทำไปแล้ว”
