“ข้าใช้ยาควบแน่นโลหิตระดับเทพที่ผู้อาวุโสลมมอบให้ข้าจนหมดแล้ว” เจี้ยนเฉินตรวจสอบแหวนมิติและถอนหายใจอยู่ข้างใน
ยาควบแน่นโลหิตระดับเทพเป็นยาระดับเทพขั้นกลางเช่นเดียวกับยาหลากหลายที่เขาได้รับจากผู้อาวุโสลมมามากที่สุด มันมีทั้งหมด 12 ขวดหรือ 120 เม็ด
ตอนนี้ยาควบแน่นโลหิตระดับเทพจำนวน 120 ขวดได้ถูกเปลี่ยนเป็นหยดแก่นโลหิตบรรพกาลกว่าสองร้อยหยดซึ่งทั้งหมดนี้เขาได้มอบให้กับผู้อาวุโสลม
อย่างไรก็ตาม เจี้ยนเฉินรู้สึกเหมือนว่าเขายังคงไม่ได้มอบให้ใกล้เคียงกับความต้องการของผู้อาวุโสลมได้เลย แม้ว่าจะมีหยดแก่นโลหิตบรรพกาลกว่าสองร้อยหยด
อย่างไรก็ตาม แก่นโลหิตบรรพกาลก็ไม่ได้สูญเปล่าเช่นกัน เจี้ยนเฉินไม่รู้ว่าผู้อาวุโสลมใช้แก่นโลหิตบรรพกาลของเขาอย่างไร ไม่ว่าจะเป็นการดูดซับพลังบรรพกาลภายในโดยตรงหรือใช้เพื่ออย่ างอื่น แต่เขาสังเกตเห็นได้ชัดว่าผู้อาวุโสลมยังคงมีสติอยู่นานกว่ามากในแต่ละครั้ง
นั่นไม่ใช่ทั้งหมด เขาเสียสติและจมดิ่งสู่ความวิกลจริตในช่วงเวลาสั้น ๆ เช่นกัน
แน่นอนว่ายังมีหนทางยังอีกยาวไกลก่อนที่เขาจะฟื้นตัวสมบูรณ์
