ผู้อาวุโสลมมองไปที่จักรพรรดิพยัคฆ์ศักดิ์สิทธิ์ด้วยความประหลาดใจ “ด้วยเหตุนี้เมื่อข้าเห็นสายเลือดของเจ้าครั้งแรกข้าก็ยังประหลาดใจอย่างมาก ข้าไม่คิดเลยว่าจักรพรรดิพยัคฆ์ศักดิ์ส สิทธิ์ที่หายไปจากตำนานก็ปรากฏตัวต่อหน้าข้าจริง ๆ เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ เจ้ามาที่โลกเซียนได้อย่างไร ? ”
“ตอนนั้นข้ามาที่โลกเซียนพร้อมกับพี่ชาย” จักรพรรดิพยัคฆ์ศักดิ์สิทธิ์พูดออกมาเพียงเล็กน้อย ผู้อาวุโสลมคนนี้เปลี่ยนท่าทีอีกแล้ว ? ทำไมเขาต้องถามคำถามง่าย ๆ แบบนี้ ?
ผู้อาวุโสลมก็เข้าใจทันที “โอ้ เจ้ามาที่โลกเซียนพร้อมกับเจี้ยนเฉิน ? แล้วเจ้าไปที่ทวีปเทียนหยวนได้อย่างไร ? ”
คราวนี้ จักรพรรดิพยัคฆ์ศักดิ์สิทธิ์ไม่ใช่คนเดียวที่สับสน แม้แต่เจี้ยนเฉินและเฉินเจี้ยนก็สบตาเช่นกัน
“ผู้อาวุโสลม มันใกล้ได้เวลาที่ท่านจะออกไปแล้ว ? ” เฉินเจี้ยนถามอย่างระมัดระวัง เขารู้สึกเหมือนกับว่าเวลาที่ได้สติของผู้อาวุโสลมกำลังหมดไปและเขากำลังจะอยู่ในสภาวะเสียสติอีก กครั้ง
