“ซีหยู ข้าถามได้หรือไม่ว่าทำไมเจ้าถึงเรียกเราทุกคน” ผู้พิทักษ์อันเป็นคนแรกที่พูด น้ำเสียงของเขาค่อนข้างหงุดหงิดราวกับว่าเขาไม่ได้มองซีหยูเป็นคนใหญ่คนโตเลย แม้ว่านางจะเป็นรองผู้นำตระกูลก็ตาม
“ซีหยู เจ้าอาจจะได้รับความเคารพในฐานรองผู้นำตระกูลเทียนหยวน ซึ่งมีสถานะและอำนาจที่มากมาย แต่เราก็ยังเป็นผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้นอยู่ดี นับประสาอะไรกับตระกูลเทียนหยวน เรามีสถานะค่อนข้างสูงแม้กระทั่งทั่วทั้งที่ราบเมฆา หากเจ้าเรียกเรามาที่นี่โดยไม่มีเหตุใด ๆ เร่งด่วน มันจะถือว่าเป็นการดูหมื่นเราอย่างมากสำหรับผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้น” อีกคนพูด เขาเป็นผู้พิทักษ์เฉินซึ่งอยู่ขั้นอสงไขยชั้นสวรรค์ที่ 7
ซีหยูยิ้มอย่างมีเสศนัยต่อคำพูดของผู้พิทักษ์เฉิน นางกล่าวว่า “เจ้าพูดแบบนั้นได้อย่างไงผู้พิทักษ์เฉิน ? เมื่อเจ้าเข้าร่วมตระกูลเทียนหยวนของเรา ตอนแรกเจ้าก็เข้าใจกฏของตระกูลอย่างละเอียด กฏข้อ 4 ของตระกูล ผู้ที่เข้าร่วมตระกูลเทียนหยวนของเราต้องทำตามคำสั่งและรับใช้ตระกูลอย่างขยันขันแข็งโดยไม่มีอิดออด อย่าบอกนะว่าเจ้าลืมกฎง่าย ๆ แบบนี้แล้ว ผู้พิทักษ์เฉิน ? ”
