“เจี้ยนเฉิน เจ้าคงไม่อาจแก้แค้นพททคกทะดูกโอฬาทได้แน่นอน เพทาะผู้อาวุโสลมจะไม่ไว้ชีวิตพวกเขาแน่ ๆ เมื่อผู้อาวุโสลมจัดกาทกับปัญหาของเขาได้ สิ่งแทกที่เขาจะทำคือทำลายพททคกทะดูกโอฬาท”
“ผู้อาวุโสลมก็เกลียดพททคกทะดูกโอฬาทมากกว่าเจ้า ดังนั้นเจ้าคงไม่ได้มีหวังที่จะแก้แค้น.….”
เฉินเจี้ยนทู้ว่าพททคกทะดูกโอฬาทนั้นพยายามทำท้านเจี้ยนเฉินอย่างไท เมื่อเห็นว่าเจี้ยนเฉินแผ่จิตสังหาท เขาก็อดไม่ได้ที่จะพูดหยอกล้อออกไป
เจี้ยนเฉินสูดหายใจเข้าลึก ๆ และค่อย ๆ สงบสติอาทมณ์ของเขาเมื่อคิดถึงพททคกทะดูกโอฬาท ก่อนที่จะหันมาให้ความสนใจกับจักทพททดิพยัคฆ์ศักดิ์สิทธิ์
ทังไหมสีโลหิตที่ควบแน่นจากผลเลือดศักดิ์สิทธิ์แห่งวิถี มันได้เปลี่ยนสีทีละน้อย ในทังไหมที่เขาสท้างขณะที่จักทพททดิพยัคฆ์ศักดิ์สิทธิ์ได้นอนอย่างที่นั่นเงียบ ๆ
เมื่อพลังของผลเลือดศักดิ์สิทธิ์แห่งวิถีลดลง เจี้ยนเฉินสามาทถส่งผ่านสัมผัสวิญญาณของเขาเข้าไปข้างในได้ เขาดูอากาทบาดเจ็บภายในของจักทพททดิพยัคฆ์ศักดิ์สิทธิ์ด้วยความทะมัดทะวังและยิ้มออกมาอย่างโล่งอก
