อย่างไรก็ตาม สีหน้าของเมฆจุดที่น่านับถือไม่ได้ดีมากนัก เขามาถึงเหนือตระกูลราชาโอสถและจ้องมองไปที่ตำแหน่งของตระกูลที่แหลกสลายกลายเป็นพื้นดินราบโดยไม่มีใบหญ้าเหลืออยู่เลยแม ม้แต่ใบเดียว สายตาของเขาค่อนข้างหมดหวัง
“เมื่อสิบปีก่อนข้าได้ส่งมอบสมบัติสวรรค์มากมายที่ข้าใช้เวลาหลายหมื่นปีในการรวบรวมให้กับปรมาจารย์หมึกครามเพื่อให้เขาสามารถหลอมยาระดับเทพให้กับข้า ข้าไม่คิดว่าก่อนที่ยา าของข้าจะได้รับการหลอม ตระกูลราชาโอสถจะต้องทรมานกับชะตากรรมเช่นนี้” เมฆจุดที่น่านับถือกล่าวอย่างเคร่งเครียด ทันทีที่เขานึกถึงความสูญเสีย เขาก็เต็มไปด้วยความเจ็บปวดอย่างที่สุด ด
แม้ว่าเขาจะได้รับการยกย่องในฐานะผู้เชี่ยวชาญที่คอยดูแลทั่วทั้งภูมิภาค แต่เขาก็ได้บ่มเพาะเพียงกฎแห่งเวลาและกฎแห่งอวกาศเท่านั้น เขาไม่ได้มีความเข้าใจเกี่ยวกับวิถีแห่งการ เล่นแร่แปรธาตุเลย ดังนั้นเขาจึงต้องการคนอื่นเพื่อหลอมยาทั้งหมดที่เขาต้องการ
“หอคอยเล่นแร่แปรธาตุไม่ได้ระเบิดอย่างไร้เหตุผล ข้าอยากเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นกับตระกูลราชาโอสถ” เมื่อนั้นร่างของเมฆจุดที่น่านับถือก็เริ่มจางหายไปทันที ราวกับว่าเขาไม่ได้อยู่ในช่ วงเวลาและพื้นที่นี้อีกต่อไป